تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٧ - چگونه همسر خودت را انتخاب مىكنى

و دو طرف را به كار زشت دعوت مى‌كند، و بر مسلمان است كه بردبار باشد و در اين گيرودار از خداى خود بترسد، و از حدود شريعت خارج نشود، بلكه ديدار خود را همچون مقدمه‌اى براى همسر شدن با زن و بنا كردن يك خانواده پاك قرار دهد.

مناسبت خواستگارى در اين جا، بحثى است كه پيشتر از زنان طلاق گرفته گذشت و اين كه آنان از راهى شجاعانه‌تر از دختران بكر به جستجوى شوهر مى‌پردازند، در صورتى كه اينان شهوت جنسى خويش را در غلافى محفوظ مى‌دارند.

«وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ- و گناهى بر شما در آن نيست كه به كنايه خواستگارى از زنان را آشكار كنيد،» همچون اين كه مثلا بگوييد كه خانه من وسعت دارد، يا به همسرى نيازمندم، يا اين كه مى‌خواهم به خانه و زندگيم سر و صورتى بدهم و غير اينها.

«أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ‌- يا آن را در جان خود پنهان داريد،» و زناشويى را همچون نقشه‌اى تصور كنيد كه در عملى كردن آن مى‌انديشيد.

«عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا- خدا مى‌داند كه شما به ياد زنان هستيد، ولى پنهانى به آنان وعده مدهيد،» چه در آن هنگام كه زن و مردى با يكديگر خلوت مى‌كنند، شيطان دخالت مى‌كند.

«إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً- مگر اين كه چيز خوبى بگوييد.» و اين گفتار نيك تفكر در خود زناشويى است نه چيزهايى ديگر.

«وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ‌- و عزم به بستن پيمان زناشويى جزم نكنيد تا آن گاه كه كتاب به پايان خود برسد،» و موعد عدّه پايان پذيرد.

«وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ‌- و بدانيد كه خدا آنچه را كه در خاطر شما است مى‌داند، پس از او بر حذر باشيد،»/ ٤١٢ و نسبت به حدود الاهى در خواستگارى از زنان تجاوز مكنيد، و در برقرار