تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٩١ - ميان فسق و ايمان

بدى و زشتى جلوگيرى مى‌كنيد.» امر به معروف تنها منحصر به گفتن با زبان نيست، بلكه عبارت است از تلاش براى تحقق يافتن معروفها و نيكيها از راههاى گوناگون ... و نيز چنين است نهى از منكر، ولى امت اسلامى كه حامل اين مسئوليت اجتماعى است، از پايگاه مستحكمى به كار برمى‌خيزد كه عبارت از ايمان داشتن به خدا است، چه منشأ احساس مسئوليت اجتماعى مؤمن بودن به خدا است، و آن احساس اجتماعى كه نيروى خود را از ايمان به خدا نگرفته باشد باطل يا دست‌كم محدود است.

«وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ‌- و به خدا ايمان داريد.» اهل كتاب نيز به نوبه آماده براى تحمل اين مسئوليتند، چه شما- اى مسلمانان- از آن روى تحمل اين مسئوليت نمى‌كنيد كه عرب هستيد يا پيامبر شما شخص محمد (ص) است، بلكه خدا اين مسئوليت را بر دوش شما بار كرده است، به همان كه رسالت خود را بر اهل كتاب حمل كرده است. پس اگر اهل كتاب نيز به نوبه خود اين مسئوليت را مى‌پذيرفتند و آن را انجام مى‌دادند، آنان نيز همچون شما بهترين امتى مى‌شدند كه براى مردم برآورده شده‌اند.

«وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ‌- و اگر اهل كتاب ايمان آورده بودند، براى ايشان نيكوتر مى‌بود؛ گروهى از آنان مؤمن‌اند، و بيشتر ايشان فاسق‌اند،» و در آيات آينده خداوند متعال مثلى براى فاسقان مى‌آورد و مثلى براى مؤمنان.

ميان فسق و ايمان‌

[١١١] اما فاسقان، به سبب فسق و انحراف خود خوار و ناتوانند، و/ ٦٣٥ جز رساندن آزارهاى ساده كارى از ايشان برنمى‌آيد، و در نبرد شكست مى‌خورند، و هيچ گروهى به يارى ايشان برنمى‌خيزد، چنان كه بعضى از ايشان به يارى بعضى ديگر نمى‌پردازند.