تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩١ - چگونه همسر خودت را انتخاب مىكنى

نمى‌دانستيد.» به ياد خدا باشيد و به ياد اين كه شما را به دين تازه هدايت كرد، و شما را از گمراهى رهانيد، و سخت به دين خود متمسك باشيد.

[٢٤٠] پس از آنكه قرآن به ما فرمان داد كه محافظ نماز در حال و مخصوصا در حال شدت خوف باشيم تا بر تقواى ما در راه دشوار زندگى بيفزايد، به آن بازمى‌گردد كه بعضى از احكام مستحبّ ازدواج را به ما بياموزد، كه از ميان آنها دو تا از همه برجسته‌تر است: يكى اين كه مرد وصيت كند كه پس از وفات وى همسرش مدت يك سال در خانه او بماند بى‌آنكه ورثه او را به ترك آن خانه بتوانند مجبور كنند؛ و دوم اين كه شوهر پيوند انسانيت خود را با زن مطلقه‌اش نگاه دارد، و پس از پايان يافتن پيمان زناشويى احسان نسبت به او را فراموش نكند

«وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ‌- و كسانى از شما كه فوت مى‌كنند و همسرانى را بر جاى مى‌گذارند، بايد وصيّت كنند براى همسرانشان بهره‌مندى از خوراك و پوشاك را تا يك سال بدون بيرون راندن ايشان از خانه.» يعنى مرد بايد وصيت كند كه همسرش نفقه و حق سكونت در خانه را تا يك سال داشته باشد. و اين وصيت سبب آن نيست كه زن مجبور به ماندن در خانه است، بلكه اين تنها حقى براى او است و مى‌تواند از آن چشم بپوشد و آزادانه هر كار كه مى‌خواهد بكند.

«فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ‌- پس اگر بيرون رفتند، در آنچه به ميل خود با انجام دادن كار نيك كرده‌اند، گناهى بر شما نيست.» چه، او آزاد است. پس از پايان يافتن ايّام عده وفات، مى‌تواند شوهر كند يا به مسافرت برود يا به عمل مشروع ديگرى بپردازد.

/ ٤١٦ «وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌- و خدا عزيز و غالب و حكيم است.» و خدا بر اعمال بندگان خود ناظر و مسلط است و به حكمت خود پاداش هر