تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٧٩

/ ٧٣١ خاشِعِينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ‌- و گروهى از اهل كتاب چنانند كه به خدا ايمان دارند، و به آنچه به شما و ايشان فروفرستاده شده ايمان دارند؛ در برابر خدا خاشعند و آيات خدا را به بهايى اندك نمى‌فروشند؛ مزد اينان در نزد پروردگارشان است و خداوند زود به حساب مى‌رسد،» و چنان مى‌نمايد كه اينها صفات بعضى از علماى يهود و نصارى است، چه گفته است كه آيات خدا را به بهاى اندك نمى‌فروشند.

[٢٠٠] در رويارويى با دشمنان، از كفار و توانگران و احبار، ناگزير بايد چشم به پيروزى آينده داشت، و بر رنج و آزارى كه در راه مبارزه موجود است شكيبا بود، و روحيه مثبت بودن را در ميان امت رواج داد، تا بعضى از آنان بعضى ديگر را به صبر كردن سفارش كنند و عملا به آمادگى دايم براى رو به رو شدن با دشمن بينديشند، و در فرمانبردارى از مقام رهبرى امت كمال انضباط را داشته باشند، كه راه نيكبختى، خواه در سطح امت و خواه در سطح افراد همين است.

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! شكيبايى كنيد و در شكيبايى بر يكديگر سبقت‌گيريد و در مرزها آماده باشيد، باشد كه رستگار شويد.»