تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٩ - شرح آيات

مريم متوجه مى‌سازد كه اين ايستار نه از طرز تفكرى منطقى بلكه از هواهاى نفس گمراه كننده و از مصالح خصوصى برمى‌خاست.

سپس ايستار ايشان در برابر رسالت پيغمبر اسلام بود كه از پيش اظهار آمادگى براى پذيرفتن آن مى‌كردند، و پس از آنكه دريافتند اين رسالت در قوم ديگر جز خودشان نازل شده، به مخالفت با آن برخاستند. و قرآن براى ما بيان مى‌كند كه/ ٢٠٠ ايمان نياوردن آنان به رسالت تازه از نژادپرستى تنگ نظرانه ايشان برخاسته، و سپس قرآن از ريشه نژادپرستى پرده برمى‌گيرد و مى‌گويد كه اين ريشه گوساله‌پرستى (رمز مال و جاه) است.

شرح آيات

[٨٧] همان‌گونه كه خدا كتاب بر موسى فرستاد، به پيامبران پس از وى از بنى اسراييل و بر عيسى بن مريم نيز چنين كرد؛ پس هنگامى كه بنى اسراييل بر موسى عليه السلام تجمد كردند، آيا براى آن بود كه وى از بنى اسراييل بود، كه بايد گفت عيسى (ع) نيز از اينان بود، يا كتاب تنها بر موسى نازل شده بود، مگر بر عيسى نيز نازل نشده بود؟

علت نه اين است و نه آن است: نژادپرستى صاحب آن را به بستگى و جمود فكرى و از آنجا به ارتجاع مى‌كشاند. بنى اسراييل به تقديس نياكان خود پرداختند، و بر اثر نژادپرستى همراه با تنگ نظرى خود، افكار و عادات آنان را نيز تقديس مى‌كردند. و به همين سبب نتوانستند كه خودشان را با پيامبرى تازه عيسى تطبيق كنند. خداوند متعال مى‌گويد

«وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ‌- به موسى كتاب داديم، و در پى وى پيامبران فرستاديم، و به عيسى پسر مريم (آيات) بيناتى داديم.» آياتى كه به قطع و يقين بر رسالت او دلالت مى‌كرد، و راه را بر هر شكاكى در فرستادگى او از جانب خدا مى‌بست.