تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٩ - تدبر و صفات نفسانى

/ ٥٧

تدبّر و صفات نفسانى‌

آن كس كه مى‌خواهد به تدبّر در آيات قرآنى بپردازد و معانى آنها را نيكو فهم كند، و سپس بتواند راههاى تدبر را در نفس خود مورد تطبيق قرار دهد، و به شناخت حقايق مندرج در آيات برسد، لازم است عده‌اى از صفات نفسانى را مالك باشد كه بعضى از آنها را ذكر خواهيم كرد

١- مؤمن بودن به اين كه قرآن كتابى است كه پروردگار آسمانها آن را بر بنده خود وحى كرد تا بشارت دهنده و بيم دهنده بندگانش، و نيز راهنماى به حق و چراغ روشن كننده راه ايشان بوده باشد.

قرآن را، به عنوان اين كه خطابى از خداوند متعال به ما است، مى‌بايستى بخوانيم. در حديث آمده است: «هرآينه در قرآن خواندن نجوا كردن بيواسطه با پروردگار صورت مى‌گيرد؛ پس توجه داشته باش كه كتاب پروردگار و منشور ولايت خويش را چگونه مى‌خوانى، و چگونه به اوامر و نواهى او پاسخ مى‌دهى و حدود او را برپا مى‌دارى» [١] آن سند ارتباط ما با آفريننده بازگرداننده يعنى با خدا است.

/ ٥٨ قرآن نجات دهنده از هر گمراهى و بدبختى است. در حديث آمده است كه: «قرآن پيمان خدا با آفريدگان او است، پس شايسته است كه انسان مسلمان‌