تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٧ - معناى واژهها

«استفتحه» يعنى از او پيروزى بخواه.

[يحاجوكم‌]: محاجة و مجادلة و مناظرة نظاير يكديگرند، و محاجه عبارت از آن است كه هر يك از دو طرف يك مخاصمه به آوردن دليل و اثبات نظر خود بپردازد.

٧٨ [امّيون‌]: امّى كسى است كه نويسندگى را نمى‌داند يا خوب نمى‌داند. به يكى از سه دليل امى چنين ناميده شد

١- امت به معنى خلقت است و امى يعنى آنكه بر آنچه آفريده شده باقى مانده است.

٢- اين كه مأخوذ از امت به معنى جماعت است و اصل در جماعت نانويسنده بودن است.

٣- اين كه مأخوذ از امّ به معنى مادر يعنى به صورتى است كه از مادر به دنيا آمده بوده است.

[أمانى‌]: تمنى (آرزومندى) اندازه‌گيرى نادرستى در نفس است كه تصور كردن آن از راه تخمين و گمان صورت مى‌گيرد. و بيشتر تمنى تصور چيزى است كه حقيقت ندارد و امنية، صورت حاصله در نفس از آرزو كردن چيزى است.

[يظنون‌]: ظن يعنى گمان ترجيح دادن يكى از دو چيز بر ديگرى است به ميانجيگرى نشانه‌اى صحيح؛ و بعضى آن را اعتقاد يا تصور دانسته‌اند.

٧٩ [فويل‌]: ويل، در لغت كلمه‌اى است كه هر كس در مهلكه‌اى گرفتار شده باشد به كار مى‌برد، و اصل آن عذاب و هلاك است؛ و به قولى به معنى تقبيح و سرزنش كردن است همچون «و لكم الويل مما تصفون».