تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٢٤ - رهنمودهايى از آيات

/ ٥٥٩

رسالت عيسى از تمايز ولادت تا خصائص رسالت‌

رهنمودهايى از آيات

جريان رسالت را با «مريم» دنبال مى‌كرديم، و به مناسبت با «زكريّا» در آنجا كه خدا فرزند وى را به رسالت برگزيد، بيهوده و تصادف محض نبود، و چون زكريا نسبت به خدا اخلاص كامل داشت، دعاى راستين او مورد قبول خدا قرار گرفت. اكنون به مريم بازمى‌گرديم تا ببينيم كه وى نيز به نوبه خود از خدا خواهش كرد و اين خواهش وى نيز مورد قبول قرار گرفت و پسر پاكيزه‌اى نصيب او شد.

اين پسر «عيسى» بود كه خدا به محض ولادت او را به رسالت خود برگزيد تا به مريم صديقه و به مادر مريم صالحه اكرام كرده باشد. خدا جز عيسى و يحيى هيچ پيغمبرى را از زمان ولادت به پيامبرى انتخاب نكرد، تا مردم به خدايى پيامبران معتقد نشوند، و اگر پيامبران خدا مى‌بودند مى‌بايستى از زمان ولات چنين بوده باشند، و هنگامى كه آزموده و از بوته امتحان چنان كه بايد بيرون مى‌آمدند، به پيامبرى برگزيده مى‌شدند.

اما يحيى و عيسى (ع) به عبث به پيامبرى برگزيده نشدند، بلكه اين پاداش و كرامتى نسبت به دو مادر صالحه آنان بود،/ ٥٦٠ و خدا هيچ كس را به سبب گناه شخص ديگر مجازات نمى‌كند، ولى به كسى ممكن است به سبب شايستگى شخصى ديگر احسان كند.

قرآن كريم در اين جا از بعضى از معجزات «عيسى» سخن مى‌گويد، و به اين اشاره مى‌كند كه آن معجزات به اذن و فرمان خدا صورت مى‌گرفت، تا دليل دومى را كه نصرانيان براى خدايى عيسى (ع) مى‌آورند باطل كند. اما دليل اول را كه ولادت بدون پدر او است، در هنگام مقايسه او با آدم رو مى‌كند كه از خاك‌