تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٧٨

كه ما مسلمانيم، بلكه تنها عمل و كردار است كه مقياس حقيقى براى بازشناختن دوزخيان از بهشتيان است.

شرح آيات

[١٩٦] على رغم آنكه كافران از نيروهاى ظاهرى و آزادى حركت و دخل و تصرف در شهرها بهره‌مندى دارند، روزهاشان معدود است.

«لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ- اين كه كافران در كار شهرها دست دارند، تو را نفريبد.» [١٩٧] «مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ- بهره‌اى ناچيز است و سپس جايگاهشان دوزخ است كه بد جايگاهى است.» [١٩٨] امّا پرهيزگارانى كه ملتزم به انجام دادن برنامه آسمانى به صورت كاملند، پيروز و رستگارند

«لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ- ولى كسانى كه از خدا ترسيدند و پرهيزگار شدند، باغهايى خواهند داشت كه در آنها نهرها روان است و جاودانه در آنها مى‌مانند، و در مهمانى خدايند؛ و آنچه در نزد خداست براى نيكان نيكوتر است.» مؤمنان به دو صفت نياز دارند: يكى ملتزم بودن به روش خدايى عمل و مراعات انضباط در آن كردن، و ديگرى نشاط و، به نظر من، قرآن التزام الاهى را تقوى ناميده است، و نشاط و كارايى در راه خير را برّ.

و در اين آيه به هر دو صفت اشاره شده است.

[١٩٩] و تنها اين كافى نيست كه مؤمن معتقد به خدا و رسول او باشد، و بگويد كه من مسلمانم و در نتيجه بهشت نصيب او شود؛ هرگز چنين نيست و پاداش نتيجه عمل است، خواه شخص مسلمان باشد و خواه از اهل كتاب

«وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ‌