تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩٧ - بندگان نياكان

/ ٣١١ و «سوء بد» به «فحشاء ناحق» تحوّل پيدا مى‌كند، بدان سبب كه سلطه و قدرت و ثروت را در دست گروهى از مردم متمركز مى‌سازد كه از آن براى ستم كردن بر مردم بهره‌گيرى مى‌كنند.

و فحشاء لباس دين بر تن مى‌كند، و اين كار به دستيارى سودپرستان (استثمارگران) با بعضى از كسانى كه به نام (مردان دين) كلام خدا را تحريف مى‌كنند و كتاب خدا پنهان مانده و نافهميده باقى مى‌گذارند صورت مى‌گيرد.

«إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ‌- (شيطان) به شما فرمان مى‌دهد كه بد باشيد و كار زشت كنيد، و درباره خدا چيزهايى گوييد كه به آنها آگاهى نداريد.» يكى از مظاهر «سوء» نظامهاى باطل است، و همچون آشكارترين مظهر «فحشاء» يعنى ظلم و ستمگرى اجتماعى، نتيجه‌اى از اين نظامها و مقررات همراه با تأييد دينى آنها حاصل مى‌شود.

بندگان نياكان‌

[١٧٠] و نمونه ديگر از اين سنتها و قوانين شيطانى پيروى از پدران و نياكان منحرف است.

«وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ‌- و چون به آنان گفته شد كه از آنچه خدا فروفرستاده است پيروى كنيد،» كه آسايش همگان و آزاد شدن نيروها و سودمندى از نعمتهاى زندگى در آن است، «قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا- گفتند: نه ما از آنچه پدران خود را بر آن يافته‌ايم پيروى مى‌كنيم،» يعنى آنچه در زندگى خود به آن خو گرفته‌ايم.

«أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ‌- اگر پدران ايشان چيزى نمى‌دانستند و راه به جايى نمى‌بردند (باز هم از ايشان پيروى مى‌كردند؟)»