تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٩ - شرح آيات

كرده است.

قرآن در بيشتر سوره‌ها از انفاق ياد كرده، و در اين جا بيشتر توجه معطوف به جوانب نفسانى انفاق است، و ناحيه‌اى از انفاق كه سوره بقره درباره آن بيش از سوره‌هاى ديگر بحث كرده، اين مطلب است كه انفاق مظهرى از مظاهر ايمان داشتن به خدا و به روز بازپسين است.

در آيه نخستين به اين ضرورت توجه پيدا مى‌كنيم كه لازم است انفاق در راه خدا بوده باشد، و در آيات دوم و سوم و چهارم به اين كه نبايد به دنبال انفاق، منت بر سر كسى گذاشت يا مايه آزردگى او شد. اما در آيه پنجم مثلى براى انفاق فى سبيل اللَّه مى‌زند كه به وسيله آن به اين مطلب متوجه مى‌شويم كه انفاق چگونه سبب تثبيت ايمان مى‌شود؛ آيه ششم به اين فرمان مى‌دهد/ ٤٥٧ كه انفاق مى‌بايستى از مال پاكيزه و نه از مال پليد بوده باشد و ...

شرح آيات

[٢٦١] خداوند بخشنده زندگى و بخشنده نعمتهاى آن است، و اكنون از ما مى‌خواهد كه پاره‌اى از آنچه را كه به ما بخشيده است به او تقديم كنيم، تا عوض آن را چند برابر به ما عنايت كند؛ آنچه به او پيشكش مى‌كنيم از ميان نمى‌رود، بلكه مثل آن همچون دانه‌اى است كه به خاك سپرده شود؛ چنين دانه‌اى به پايان كار خود نمى‌رسد، بلكه دانه‌هاى ديگرى كه مى‌خوريم به پايان خط خود رسيده‌اند، و اين كه در زير خاك پنهان كرده‌ايم، چندان رشد مى‌كند و افزون مى‌شود كه به صدها دانه مى‌رسد. اين صنع خدا است كه اندازه مختصرى از مال تو كه در راه او انفاق كرده‌اى مى‌گيرد و آن را براى تو چند برابر مى‌كند.

«مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ‌- مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا مى‌دهند، مثل دانه‌اى است كه هفت خوشه برآرد و در هر خوشه صد دانه باشد، و خدا براى هر كس بخواهد دو