تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٥ - رهنمودهايى از آيات

[اصطفاه‌]: يعنى او را برگزيد.

[بسطة]: فضيلت در جسم و مال است.

٢٤٥ [التابوت‌]: تابوت صندوقى است كه مرده را در آن مى‌گذارند.

[سكينه‌]: گرفته شده از سكون است؛ و سكينه و سكن يكى و به معنى از ميان رفتن ترس است.

[فصل‌]: به معنى جدا كردن، و «فصل بالجنود» يعنى آنان را به راه انداخت و از جاى خود دور كرد. و «فصل الصبىّ» يعنى او را از شير گرفت.

يطعمه‌]: در آب هم براى نوشيدن و چشيدن آن لفظ «طعم» به كار مى‌رود همچون خوراك و طعام.

[جاوزه‌]: مأخوذ از جواز است كه به معنى گذشتن از چيزى است.

[فئة]: معنى گروهى از مردم است.

/ ٤٢١

فرمانروايى خدايى‌

رهنمودهايى از آيات

با وجود آنكه اين فصل- چنان كه از ظاهر آن برمى‌آيد- درباره موضوعات مختلف بحث مى‌كند، بايد گفت كه در آن حقيقت واحدى همه اين موضوعات را به يكديگر ارتباط مى‌دهد، و آن حقيقت از راه پرداختن به اين موضوعات به دست مى‌آيد، و اين روش و برنامه قرآن حكيم است. قرآن حقايق‌