«فالجنود، باذن الله، حصون الرعيه، و زين الولاة، و عزالدين، و سبيل الامن».3 «سپاهيان در سايه امدادهاى الهى چون دژهاى محكم، امت را از آسيبها و تعرضها نگهدارند و براى زمامداران شكوه آفرينند و دين را عزت‌بخش و هموار كننده راه امنيتند». در مناسبتى ديگر، كسانى را كه در رو دررويى با دشمن و جهاد كوتاهى مى‌كردند مورد نكوهش قرار داده و مى‌فرمايد: «ما تنتظرون بنصركم و الجهاد على حقكم‌؟ الموت او الذل لكم». [4] [1] . همان. [2] . «ان الخير مقصود فى نواصى الخيول الى يوم القيمه». (همان). [3] . نهج البلاغه، نامه 53. [4] . همان، خ 180. "> «فالجنود، باذن الله، حصون الرعيه، و زين الولاة، و عزالدين، و سبيل الامن».3 «سپاهيان در سايه امدادهاى الهى چون دژهاى محكم، امت را از آسيبها و تعرضها نگهدارند و براى زمامداران شكوه آفرينند و دين را عزت‌بخش و هموار كننده راه امنيتند». در مناسبتى ديگر، كسانى را كه در رو دررويى با دشمن و جهاد كوتاهى مى‌كردند مورد نكوهش قرار داده و مى‌فرمايد: «ما تنتظرون بنصركم و الجهاد على حقكم‌؟ الموت او الذل لكم». [4] [1] . همان. [2] . «ان الخير مقصود فى نواصى الخيول الى يوم القيمه». (همان). [3] . نهج البلاغه، نامه 53. [4] . همان، خ 180. "> «فالجنود، باذن الله، حصون الرعيه، و زين الولاة، و عزالدين، و سبيل الامن».3 «سپاهيان در سايه امدادهاى الهى چون دژهاى محكم، امت را از آسيبها و تعرضها نگهدارند و براى زمامداران شكوه آفرينند و دين را عزت‌بخش و هموار كننده راه امنيتند». در مناسبتى ديگر، كسانى را كه در رو دررويى با دشمن و جهاد كوتاهى مى‌كردند مورد نكوهش قرار داده و مى‌فرمايد: «ما تنتظرون بنصركم و الجهاد على حقكم‌؟ الموت او الذل لكم». [4] [1] . همان. [2] . «ان الخير مقصود فى نواصى الخيول الى يوم القيمه». (همان). [3] . نهج البلاغه، نامه 53. [4] . همان، خ 180. ">
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص

فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٧٥

آينده‌نگرى در پايدارى حاكميت و سيادت امت اسلامى از نكاتى است كه در احاديث نبوى به آن اشاره شده است:

«قال النبى (ص): اغزوا تورثوا ابنائكم مجداً». [١]

«به جهاد برخيزيد تا براى نسلهاى آينده، مجد و عظمت را از خود به يادگار بگذاريد».

برخى تصور مى‌كنند كه با رشد عقلانى و توسعه تكنولوژى، راه‌حلهاى مسالمت‌آميز جاى مخاصمات مسلحانه را خواهد گرفت و به تدريج، فرهنگ جنگ به فراموشى سپرده خواهد شد. ولى چنين نيست و تحولات سياسى، فرهنگى و بالاتر از آن پيشرفتهاى علمى و فنى، عكس آن را به اثبات رسانده است و با پيشرفت علم و صنعت نه تنها جنگ فراموش نشده، بلكه با قدرت‌تر، وحشتناك‌تر و كشتار و تخريب آن گسترده‌تر نيز شده است.

از اين روست كه در حديثى از امام باقر (ع) آمده است كه:

«خير و خوشبختى از هر نوع كه باشد به پيشانى اسبان رزمنده نقش بسته است تا روز قيامت هم چنين خواهد بود». [٢]

گرچه مفاد اين حديث در مورد خير مى‌تواند تفسيرى موسع داشته و شامل همه شرايط خوب، مطلوب فردى، اجتماعى، مادى و معنوى باشد لكن بى‌شك مسأله حاكميت و سيادت اسلام و استقلال امت اسلامى در سرلوحه همه شرايط مطلوب قرار دارد و بدون آن اصولاً خير و شرايط مطلوب مصداق پيدا نمى‌كند.

على (ع) در توصيف يك ارتش متعهد و مطلوب از همين شاخص جهادى ياد مى‌كند و در كلام تاريخى خود مى‌گويد:

[٣] ">«فالجنود، باذن الله، حصون الرعيه، و زين الولاة، و عزالدين، و سبيل الامن».

٣

«سپاهيان در سايه امدادهاى الهى چون دژهاى محكم، امت را از آسيبها و تعرضها نگهدارند و براى زمامداران شكوه آفرينند و دين را عزت‌بخش و هموار كننده راه امنيتند».

در مناسبتى ديگر، كسانى را كه در رو دررويى با دشمن و جهاد كوتاهى مى‌كردند مورد نكوهش قرار داده و مى‌فرمايد:

«ما تنتظرون بنصركم و الجهاد على حقكم‌؟ الموت او الذل لكم».

[٤]

[١] . همان.

[٢] . «ان الخير مقصود فى نواصى الخيول الى يوم القيمه». (همان).

[٣] . نهج البلاغه، نامه ٥٣.

[٤] . همان، خ ١٨٠.