فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٥٦
مقاصدى چون مقاصد كفار داشته باشند و به خاطر طمع دنيوى يا رياستطلبى زمينه جهاد دفاعى را فراهم آورند، بر ديگران واجب است كه به جهاد بر عليه متجاوزين مسلمان قيام نمايند.
ه - كفار از دو برابر بيشتر نباشند. در اقسام گذشته اين شرط هم لازم المراعاة نيست.
و - در ماههاى حرام اين نوع جهاد حرام است.
ز - در هر سال يكبار واجب است ولى در اقسام گذشته محدوديت زمانى وجود ندارد.
ح - قبل از آغاز جهاد بايد كفار را به اسلام دعوت كنند و در صورت امتناع مىتوانند به جهاد اقدام نمايند.
ط - امام مسلمين نمىتواند در اين نوع جهاد، مالى را به زور از مسلمانان بگيرد ولى در موارد ديگر مىتواند.
ى - اين نوع جهاد، ناقض قراردادهاى فيمابين مسلمانان و غيرمسلمانان نيست ولى انواع ديگر جهاد خود به خود قراردادها را نقض مىكند.
ك - پرداخت مال بهمقدارى كه به معيشت مسلمان زيان مىرساند در اين نوع جهاد واجب نيست ولى در اقسام گذشته واجب است.
ل - غنايم جهاد به معنى پنجم فقط بين مجاهدان تقسيم مىشود، ولى در اقسام ديگر صرف امور دفاعى مىشود.
م - استفاده از سلاحهاى شيميايى و شبيخون زدن و غافلگيرى در اين نوع جهاد شايسته نيست ولى در انواع ديگر اين نوع محدوديتها وجود ندارد.
ن - اگر جهاد به معنى پنجم بدون اجازه امام معصوم (ع) باشد، غنايم آن متعلق به امام (ع) است. [١]
[١] . همان.