اكثر فقها، كمترين مدت مرابطه را سه روز دانسته و حد اكثر آن را به چهل روز محدود نموده‌اند و در اين مورد به رواياتى چند نيز استناد كرده‌اند كه در اين مستندات، مازاد بر چهل روز، جهاد شمرده شده است [٢] لكن مقتضاى روايت نبوى

(رباط ليلة فى سبيل الله خير من صيام شهر و قيامه)

آن است كه رباط از آن جمله عباداتى نيست كه محدوديت شرعى داشته و مانند اعتكاف الزاماً بايد حداقل آن سه روز باشد بلكه مرابطه در واقع يك عمل عرفى است كه مى‌تواند با يك شب ديدبانى و مرزدارى صدق نمايد. از اين روست كه اسكافى از فقهاى شيعه حداقل مرابطه را يك شب و احمد بن حنبل از فقهاى اهل سنت حد اقلى بر آن قائل نشده است. [٣]

كسانى كه قادر به انجام مرابطه نيستند مى‌توانند مركبى را به جاى خود به ثغور گسيل دارند و يا هر نوع كمكى را كه در توان دارد به مرزها ارسال دارند و هر قدر خطر در نوار مرزى بيشتر باشد اهميت و اجر و ارزش رباط در آن بيشتر است لكن از همراه بردن زنان و كودكان به ثغور نهى شده است. [٤]

با وجود اين، انجام مرابطه مجوز شركت در جنگهايى كه توسط حكام جور به‌طور ابتدايى آغاز مى‌گردد نيست، چنانكه امام على بن موسى‌الرضا (ع) در پاسخ به سؤال يونس فرمود: فليرابط و لا يقاتل (تنها به مرابطه بپردازد و هرگز در جنگ شركت ننمايد) و حتى اگر در برابر تهاجم دشمن قرار گرفت از اسلام دفاع نمايد و به نفع حكام جور نجنگد

«فلا يقاتل عن هؤلاء و لكن يقاتل عن بيضة الاسلام». [٥]

[١] . جواهر الكلام، ج ٢١ ص ٤٤.

[٢] . همان.

[٣] . جواهر الكلام، ج ٢١ ص ٤٢.

[٤] . جامع المقاصد، ج ٣ ص ٣٧٥.

[٥] . وسائل الشيعه، ج ١١ ص ٢٢ چ اسلاميه.