ط - تصفيه جامعه از وجود پاكان و آگاهان و شايستگان كه وجودشان هر لحظه براى قدرت آنان خطر بزرگى محسوب مى‌شود و مبارزه تا سرحد تحميل جنگها و خونريزيها ويرانگريها.

ى - تشكل و سازماندهى همه‌جانبه و سراسرى استكبار براى حمايت از قدرت حاكم و به منظور حمايت فراگير از سياست سلطه و استثمار.

٧. دفاع از موضع حق:

دفاعى كردن جهاد يكى از مقاصد اصولى است كه امام در توصيه‌هاى رزمى بر آن تأكيد مى‌ورزد:

«لا تقاتلوهم حتى يبدؤوكم، فانكم بحمد الله على حجة، و ترككم اياهم حتى يبدؤوكم حجة أخرى لكم عليهم. فاذا كانت الهزيمة باذن الله فلا تقتلوا مدبراً، و لا تصيبوا معوراً، و لا تجهزوا على جريح، و لا تهيجوا النساء بأذى، و ان شتمن أعراضكم، و سببن أمراءكم».

[١]

«شما با آنها (مردم شام و ياران معاويه) آغاز به جنگ نكنيد تا انكه آنها خود شروع به جنگ كنند. زيرا كه شما - سپاس خداى را - بر حقانيت خود حجت و دليل داريد. وقتى از جنگ خوددارى مى‌كنيد تا آنها آغازگرش باشند اين عملكرد شما حجت و سند ديگرى بر حقانيت شما خواهد بود. آنگاه كه به اراده و اذن خدا دشمنانش شكست خورده و رو به فرار و عقب‌نشينى گذاردند، هرگز سربازان دشمن را كه پشت به شما كرده‌اند نكشيد و با از پا افتاده‌ها درگير نشويد و مجروحين را به كام مرگ نسپاريد. زنانى را كه در اردوى شما هستند با آزاردهى به هيجان نياوريد گرچه حيثيت و شرف و شخصيت و ناموس شما را به باد ناسزا بگيرند و فرماندهان شما را فحش دهند».

قسمتى از نامه‌ايست كه امام (ع) قبل از آغاز جنگ صفين به فرماندهان و سربازانش نوشته است، چنانكه سيد رضى بدان اشاره كرده است. ارسال نامه نشانگر اينست كه امام اين دستور العمل را خطاب به نيروهاى خط جبهه نوشته است.

نصر بن مزاحم مؤلف كتاب صفين (م ٢١٢) نقل مى‌كند امام (ع) اين سخنان را همواره، در جاها و موقعيتهاى مختلف كه با دشمن روبرو مى‌شد، به سربازانش گوشزد مى‌كرد. كلينى در كتاب جهاد كافى طى حديثى اين مطلب را نقل كرده است.

امام (ع) با چنين دستور العملى، سربازانش را از حمله ابتدايى بازمى‌دارد، از يك سو از

[١] . نهج البلاغه، نامه ١٤.