١٤. در اصل ١٥٤: در عين خوددارى كامل از هر گونه دخالت در امور داخلى ملتهاى ديگر از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفين در برابر مستكبرين در هر نقطه از جهان اعلام حمايت شده است.

مبحث پنجم: آمادگى رزمى و توانايى واكنش سريع

در طرح كلى جهان شمول «صلح براى همه» همواره پديده تجاوز و تهديدى جدى نسبت به اين سياست انساندوستانه بين‌المللى محسوب مى‌گردد. به همين دليل است كه در انديشه اسلامى صلح براى جهان با اين پديده بشدت و با تمام قدرت برخورد شده و راه صلح با نفى تجاوز هموار گرديده است

اسلام در تئورى صلح به صرف محكوم كردن تجاوز به عنوان يك گناه بزرگ بر عليه بشريت اكتفا ننموده و از آن به عنوان يك جنايت بين‌المللى ياد كرده و متجاوزان را سخت مستوجب مجازاتهاى سنگين دانسته است.

اسلام براى نفى تجاوز از شيوه‌هاى مختلفى بهره گرفته است كه اهم آنها بقرار زير است.

الف -

دفاع مشروع و سركوب متجاوز.

ب -

مسؤوليت بين‌المللى ناشى از تجاوز كه بايد در دادگاههاى بين‌المللى صالح مورد رسيدگى قرار گرفته و متجاوز، مجازات گردد.

ج -

آمادگى رزمى كامل و قدرت واكنش سريع براى مقابله با تجاوز كه خود عامل بازدارنده تجاوز محسوب مى‌شود، ترديدى نيست كه قرآن به‌طور صريح در آيه: (وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اِسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِبٰاطِ اَلْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ الله وَ عَدُوَّكُمْ‌) دستورى كاملاً روشن براى بالابردن توان رزمى، توسعه كيفى، افزايش تسليحات جنگى، آمادگى نظامى، احراز مداوم توانمندى لازم براى واكنش سريع در برابر تجاوزهاى احتمالى صادر نموده آن را عاملى