فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٥٠٧ - صراحت پيمانهاى بين المللى

پس همواره تحقيق كنيد. خداوند به آنچه كه رفتار مى‌كنيد آگاه است).

در پاره‌اى از موارد ممكن است پيشنهاد قرارداد صلح پوششى بر مقاصد خصمانه دشمنان مسلمين باشد، ولى مسلمانان تا اطمينان بر مقاصد خائنانه دولتها و گروه‌هائى كه پيشنهاد انعقاد پيمان صلح را مى‌دهند حاصل نكرده‌اند نمى‌توانند از قبول پيشنهاد آنان سرباززنند.

قرآن در اين گونه موارد ضمن توصيه قبول صلح، به مسلمانان اطمينان مى‌دهد كه اگر متعهدين مقاصد شومى را در سر بپرورانند خداوند جامعه اسلامى را تا سرحد پيروزى تأييد خواهد نمود.

(وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ الله هُوَ اَلَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ) [١] (اى پيامبر اگر آنان كه با تو از در صلح مى‌آيند قصد فريب ترا داشته باشند، ترا خدا كافى است. اوست كه ترا به پيروى خويش و به كمك مردان با ايمان يارى داد).

اكنون كه با منطق قرآن در زمينه لزوم استقبال شرايط صلح و همزيستى در روابط بين المللى آشنا شديم، به اين فراز از منشور جاودانى على عليه السلام نيز بايد توجه نمود:

«هيچ‌گونه صلحى را كه دشمن ترا به سوى آن مى‌خواند و رضايت خداوند در آن است رد نكن، زيرا در شرايط و زمان صلح است كه نيروهاى تو آمادگى بيشترى مى‌يابند و تو از نگرانيها آسوده خاطر مى‌شوى و كشور تو در امنيت به سر مى‌برد» [٢] .

صراحت پيمانهاى بين المللى

از نكاتى كه در پيمانها و قراردادهاى بين المللى از نظر حقوق اسلامى حائز اهميت فراوان مى‌باشد، اصل صراحت پيمانهاست كه اسلام درباره آن تأكيد فراوان نموده است.

ناگفته پيداست كه اين اهميت بدان جهت است كه راه هر گونه نيرنگ و عذرتراشى و بهانه‌گيرى براى نقض پيمانها مسدود گردد و از اين رهگذر هيچ‌گونه

[١] . انفال: ٦٢

[٢] براى توضيح بيشتر به كتاب اسلام و حقوق ملل، ص ٨٩-٩٩ مراجعه فرمائيد.