فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٨٢ - مبحث اول اصل امنيت

فصل دوم امنيت

مبحث اول: اصل امنيت

برخوردارى از امنيت در زندگى اجتماعى، از آرمانهاى ديرين بشرى است.

كابوس وحشتناك ترس ناشى از تجاوز، ظلم و تهديد همواره عامل تلخكامى، ركود، ناتوانى و نوميدى انسان در زندگى جمعى بوده است.

رهائى از اين كابوس و احساس مصونيت در برابر عواملى كه آرامش زندگى و حقوق فرد و جامعه را به مخاطره مى‌افكنده است و زندگى و آزادى و مزاياى مشروع زندگى انسان را مورد تهديد قرار مى‌داده، بيش از خود زندگى محبوبيت داشته و براى بشر لذت‌بخش بوده است.

در اين مورد، تجربه‌هاى تاريخى و انديشه‌هاى ناب بشرى و تفكرات منطقى عقلانى همواره با رهنمودهاى انبياء، به ويژه ديدگاه اسلام، همگون و متقارب بوده است.

قبل از آنكه به ديدگاههاى اسلام در زمينه امنيت و مسائل آن بپردازيم ذكر اين نكته ضرورت دارد كه توصيه‌هاى كلى اسلام در اين زمينه در حقيقت امضائى بر انديشه بشرى و تفكر منطقى انسان و تجربه‌هاى عينى او و تأكيدى بر حقيقتى است كه انسان در زندگى از راه تجربه و عقل به آن مى‌توانست برسد.