فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٣٣ - ١ دار الاسلام

به عقيده و نظام فكرى خود وابسته‌اند، و امتياز اصلى و بارز آنها از همين اصل نشأت مى‌گيرد. از اين رو فقها، كشورهايى را كه بعنوان «دار» ناميده‌اند، به لحاظ موضعى كه در برابر اسلام، از نقطه نظر اعتقادى و سياسى پيش گرفته‌اند. تقسيم كرده، و مبين هر دارى را همان حالتى قرار داده‌اند كه مردمشان از نظر عقيدتى و سياسى براى خود برگزيده‌اند. گرچه «دار» در اين تقسيم‌بندى مبين مفهوم كشور است، ولى طرح آن در اين مبحث به لحاظ نقشى است كه سرزمين و قلمرو در بنيان‌گيرى مفهوم فقهى «دار» يا كشور دارد.

[١] . دار الاسلام

دار الاسلام، كشور و سرزمين امت اسلامى، و آن قسمت از جهان است كه در قلمرو اسلام بوده و زندگى در آن تحت نفوذ احكام اسلام مى‌باشد.

فقها در تعريف دار الاسلام نظرات مختلفى ابراز داشته‌اند، و از اين رو نويسندگان و حقوقدانان نيز آن را به گونه‌هاى مختلف توصيف كرده‌اند. دائرة المعارف اسلاميه در تعريف دار الاسلام مى‌گويد: دار الاسلام سرزمينهائى است كه مردم آن به اسلام گرويده‌اند١ .

الموسوعة العربيه الميسره مى‌نويسد:

دار الاسلام به آن اراضى اطلاق مى‌شود كه اسلام در آن حكومت مى‌كند و احكام اسلام در آن اجراء مى‌شود، بدون آنكه قيد و شرط و مانعى در ميان باشد. با وجود اين بايد اكثريت مردم آن سرزمين مسلمان باشند [٢] .

برخى ديگر همين تعريف را به گونه‌اى ديگر بيان كرده‌اند:

دار الاسلام كشورى است كه در قلمرو حاكميت اسلام باشد و احكام اسلام در آن نافذ و شعائر دين در آن برپا گردد [٣] . و نيز گفته شده است كه دار الاسلام قلمرو

[١] . رجوع شود به دائرة المعارف الاسلامية، ج ٩، ص ٧٧ به بعد

[٢] رجوع شود به الموسوعة العربية الميسرة، ص ٧٧٢.

[٣] آثار الحرب، ص ١٦٩.