اسلام امنيت را يكى از اصول زندگى و حالتى اجتناب‌ناپذير در زندگى جمعى و عنصرى ضرورى در بهره‌ورى از مزايا و مواهب حيات، و نيز زمينه‌ساز تكامل و ارتقاء بشر تلقى كرده است، و از آن بعنوان يكى از مقدسترين آرمانهاى بشرى و الهى ياد نموده است. با بررسى موارد زير مى‌توان ديدگاه اسلام را در اين زمينه به دست آورد:

[١] . ايمان كه به معنى باور همراه با عمل است كه براى انسان امنيت به ارمغان مى‌آورد١، در قرآن و نصوص اسلامى به مقدسترين سرمايه انسانى اطلاق شده است. موهبتى كه نجات و سرفرازى و نيكبختى و تعالى و سرنوشت انسان به آن بستگى دارد و تمامى وعده‌هاى الهى به وجود آن موكول گشته است و ايجاد آن در قلب فرد و دل جامعه عمده‌ترين هدف و رسالت دين معرفى شده است [٢] .

و اين، نشانگر ارزش والاى امنيت و قداست آن در تعاليم وحى و آئين اسلام مى‌باشد، ارزشى كه ايمان با تمام اصالت و بهاى عظيمى كه دارد، به خاطر آن است كه خود راهى و وسيله‌اى براى رسيدن به آن ارزش، يعنى امنيت است. در قرآن به والاترين انسانها تعبير (وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا) اطلاق شده و امن را به دو معنى تفسير كرده‌اند [٣] : نخست به معنى كسانى كه خود را به مقام امن رسانده‌اند. دوم آنكه آنها داراى امنيت و برخوردار از آن گشته‌اند.

٢. امانت كه در اسلام تأكيد بر حراست از آن و منع اكيد از خيانت نسبت به آن شده (وَ تَخُونُوا أَمٰانٰاتِكُمْ‌)٤، بدان جهت به اين نام ناميده شده كه مايه آرامش خاطر و امنيت است و همين گوهر مقدس است كه به امانت، چه بشرى و چه الهى، ارزش و قداست بخشيده است. (إِنَّ الله يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا اَلْأَمٰانٰاتِ إِلىٰ أَهْلِهٰا) [٥] .

٣. قرآن مقدسترين مكان را كه كعبه است به صفت امن توصيف مى‌كند:

[١] . الايمان هو التصديق الذي معه الامن. رجوع شود به مفردات راغب، ص ٢٦

[٢] رجوع شود به اصول كافى، ج ٢، از صفحه ١ تا ٣٣٦، و شرح آن در مرآة العقول، ج ٧ و ٨ و ٩.

[٣] مفردات راغب، ص ٢٦.

[٤] انفال: ٧٢ (تا به امانتهايتان خيانت نورزيد).

[٥] نساء: ٥٨ (خداوند شما را فرمان مى‌دهد كه امانتها را به صاحبانشان بر گردانيد).