فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٧٨ - منشور ملل متحد و مسئل&#١٧٢٨ مداخله

جريان جنگ تحميلى عراق بر عليه جمهورى اسلامى ايران.

١١. فروش اسلحه به يكى از دو كشور درگير و يا تحريم فروش اسلحه در مورد يكى از دو كشور درگير كه در مثال فوق صادق است.

١٢. تهديد يك كشور توسط كشور بيگانه.

١٣. مداخله سازمانهاى بين المللى در امور مربوط به يك كشور عضو و يا كشور خارج از سازمان.

١٤. دخالت به لحاظ استيفاى حق قانونى و يا جلوگيرى از يك اقدام غير قانونى.

١٥. دخالت بعنوان مقابله به مثل.

١٦. دخالت بنا به درخواست كشورى كه دچار آشوب و يا مشكلات داخلى شده است.

١٧. درخواست كمك و مداخله توسط يكى از دو طرف متخاصم.

١٨. دخالت يك كشور براى حمايت از حقوق تبعه يا نژاد خود كه در قلمرو ارضى كشور ديگر مورد آزار واقع شده و يا از حقوق مشروعه محروم گشته‌اند، مانند دخالت تركيه در قبرس.

منشور ملل متحد و مسئله مداخله

منشور ملل متحد در بند هفتم ماده دوم خود ملل متحد را از دخالت در امورى كه ذاتاً جزء صلاحيت داخلى كشورهاست منع نموده است، كه مفهوم آن عدم مجاز بودن كشورها به دخالت در امور داخلى كشورهاى ديگر است.

ولى با اين وصف در منشور ملل متحد مواردى ديده مى‌شود كه نقض علنى اين اصل مى‌باشد:

١. دخالت ملل متحد در اداره سرزمينهائى كه مردم آن (به اصطلاح منشور) هنوز به درجه كامل حكومت خودمختارى نائل نيامده‌اند (فصل يازدهم منشور).

٢. دخالت ملل متحد در سرزمينهاى تحت قيمومت بين المللى (فصل دوازدهم منشور).

٣. اقدامات مداخله‌گرانه غير نظامى شوراى امنيت در مورد تهديد عليه صلح،