فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٣١ - آثار حقوقى وطن اسلامى (دار الاسلام)

مستقيم با عنوان دار الاسلام دارد از نظر مى‌گذرانيم تا به اتكاء موارد مزبور بتوانيم مفهوم ثابتى را براى اين عنوان از نظر اثرات حقوقى پيدا كنيم:

الف - هرگاه كودك مجهول الهويه‌اى به طور سرراهى در دار الاسلام پيدا شود، محكوم به اسلام خواهد بود (اين مسأله را ما سابقا نيز يادآور شديم).

ب - با توجه به اين نكته كه پوست، گوشت و ساير اعضاء حيوان، وقتى پاك و قابل خوردن خواهد بود، كه بر طبق شرايط خاصى كه در شرع اسلام مقرر شده است، حيوان مزبور ذبح شده باشد، پس هرگاه اعضاء حيوان از دار الحرب و بلاد كفر به سرزمين اسلامى وارد گردد احتمال ذبح به توسط شخص مسلمان مقيم دار الكفر در ميان نباشد، نسبت به آن حكم به پاكى و جواز اكل نمى‌توان كرد در صورتى كه اگر كشتار حيوان در دار الاسلام و بلاد اسلامى صورت گيرد پاك و قابل استفاده است.

ج - اسلام زندگى شخص مسلمان را در دار الحرب هنگامى تجويز مى‌كند كه شخص در محل سكونت خود بتواند به طور آزاد شعائر دينى را برپا و وظايف فردى خويش را انجام دهد.

د - هنگامى كه جزئى از دار الاسلام مورد تهاجم دشمنان قرار گرفت، بر هر فرد مسلمان (به طور واجب كفائى) لازم است كه از وطن اسلامى دفاع كند.

در موارد مذكور و نظاير آن مى‌توان گفت كه دار الاسلام با مفهوم واحدى در نظر گرفته شده و آن عبارت از سرزمينهائى است كه قانون اسلام در آن اجرا شده و شعائر دينى انجام مى‌پذيرد. و به عبارت ديگر مردم آن سرزمين تحت قيادت اسلام درآمده و به قانون و شعائر اسلام گردن نهاده‌اند، گواينكه عملا نسبت به پاره‌اى از قوانين و شعائر دينى بى‌مبالات و احيانا متجاوز مى‌باشند.

بنابراين مفهوم دار الاسلام در موارد فوق‌الذكر، شامل بلاد و سرزمينهايى كه مردم آن مسلمان هستند ولى حكومت كفر بر آنها مسلط مى‌باشد نيز خواهد بود، و لذا اطفالى كه در شهرهاى مسلمان‌نشين كشورهايى از قبيل هند و لبنان به طور سر راهى يافت مى‌شوند، محكوم به اسلام بوده و نيز اجزاء حيواناتى كه در اين گونه بلاد كشتار مى‌شود پاك و قابل استفاده است.