فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٨٠ - ١ دار الاسلام

دار العهد از نظر سنت

تئورى دار العهد را از متون و منابع مى‌توان استنباط نمود. در اينجا به برخى از اين متون اشاره مى‌شود:

الف - احاديثى كه در آنها واژه معاهد به كار رفته است و نشان مى‌دهد كه «دارى» را مى‌توان تصور كرد كه در آن معاهد زندگى مى‌كند و بر آن دار العهد قابل صدق است:

[١] . حديث: و ان اقطع المسلم يد المعاهد خير اولياء المعاهد١

[٢] . احاديث ديه معاهد٢.

[٣] . احاديث مربوط به كبيره بودن قتل معاهد٣.

[٤] . احاديث در زمينه لزوم وفادارى نسبت به معاهد و احترام تعهداتى كه به او داده شده٤.

[٥] . احاديث مربوط به تحريم ستم و تعدى نسبت به معاهد و بى‌حرمتى به وى٥.

[٦] . احاديث در زمينه احترام به اموال معاهدين٦.

[٧] . احاديث نفى زكاة از معاهدين٧.

ب - در برخى از متون اسلامى بر اصل عهد با كفار اشاره شده است كه مفهوم آن قبول فرض «دارى» است كه در آن كفار معاهد زندگى مى‌كنند:

١. حديث: و لا يجوز عليهم ما عاهد عليه الكفار [٨] .

٢. حديث: من كان بينه و بين النبى (ص) عهد فعهده الى مدته [٩] .

[١] وسائل الشيعة، ج ١٩، ص ١٣٩. معنى حديث: هرگاه مسلمانى دست فردى را كه هم پيمان مسلمين است قطع نمايد، اولياى معاهد مخيرند يكى از دو عمل را انجام دهند: ديه دريافت كنند يا قصاص كنند و تفاوت ديه را بپردازند.

[٢] رجوع شود به سنن ابى داود، باب ديات/ ٢١.

[٣] رجوع شود به سنن نسائى، باب قسامه/ ١٥.

[٤] رجوع شود به سنن ابى داود، باب جهاد/ ١٥٣.

[٥] رجوع شود به سنن ابى داود، باب اماره/ ٣٣.

[٦] رجوع شود به سنن ابى داود، باب اطعمه/ ٣٢.

[٧] رجوع شود به سنن نسائى، باب زكاة/ ٣٣.

[٨] وسائل الشيعة، ج ١١، ص ٥١. معنى حديث: در جنگ نبايد عملى را كه با كفار بر آن توافق نموده‌اند انجام دهند.

[٩] رجوع شود به سنن ترمذى، باب حج/ ٤٤، و سنن احمد بن حنبل، ج ١، ص ٧٩.