فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٣٢ - جغرافياى سياسى جهان از ديدگاه اسلام

نتيجه اين بررسى را مى‌توان چنين خلاصه كرد:

دار الاسلام از نظر حقوق داخلى اسلامى عبارت از سرزمين و يا سرزمينهايى است كه مسلمانان بتوانند در كمال آزادى، شعائر دينى را در آن برپا بدارند و قانون اسلام در آن سرزمينها نافذ، و مسلمين از امنيت برخوردار باشند.

ولى نكته اساسى‌اى كه در اين بحث قابل توجه مى‌باشد، اين است كه اصولا در اين گونه مسائل مربوط به حقوق داخلى، هيچ‌گاه حكم بر عنوان دار الاسلام و يا دار الحرب مترتب نبوده است، و لذا در مسائل مزبور، فقها به جاى دو عنوان فوق، بلاد اسلامى و بلاد كفر نيز تعبير نموده‌اند، و عمده مناط مسأله و حكم آن درباره اين گونه بلاد همانا كثرت سكنه مسلمان است. بعنوان نمونه فرع دوم را مورد مطالعه قرار مى‌دهيم. در يكى از مدارك آن چنين آمده است:

«اسحاق بن عمار» از امام «موسى كاظم» (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: «نماز خواندن در پوستين (مخصوص) يمانى اشكال ندارد». و همچنين نماز در آنچه كه در سرزمين اسلام از پوست حيوانات مى‌سازند. اسحاق بن عمار مى‌گويد من به حضرت گفتم: اگر چه در آن سرزمين غير مسلمان هم وجود داشته باشد؟ فرمود: «هنگامى كه اكثريت با مسلمين باشد اشكالى ندارد».

جغرافياى سياسى جهان از ديدگاه اسلام

گفتيم كه خصائص فكرى و عقيدتى، مهمترين عنصر در تشكيل ملت است، و وحدت و يكپارچگى ملى، جز از طريق اشتراك در جهان‌بينى و آرمان و نظام اجتماعى به وجود نمى‌آيد، و به همين دليل است كه اين نوع خصيصه در تمايز كشورها تأثير به سزائى دارد و مرزبندى بين آنها را مشخص مى‌كند.

كشورها قبل از آنكه به لحاظ شرايط اقليمى و جغرافيائى، و يا از نقطه نظر نژاد ملتها، نامى به خود بگيرند، مشخصه اصلى را از عقيده و تفكر سياسى مردمشان كسب مى‌كنند، و همچنين ملتها نيز پيش از آنكه به امتيازات صورى و صفات عرضى مانند نژاد، تاريخ، عادات و رسوم، فرهنگ و تمدن و خاك منسوب شوند،