مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٣٤ - تفسیر آی١٧٢٨ «إنّما مثل الحیاة الدنیا کماءٍ أنزلناه من السماء»
ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا)[١] فلایُلهیهم التکاثُر فی الأموال و الأولاد حتیّ یموتوا بهذه المغروریّة؛ کما قال الله للغافلین: (أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ * حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ)[٢]، و قال للذاکرین المتفکّرین: (رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ)[٣].
قال أمیرالمؤمنین علیه الصّلاة و السّلام فی بعض خُطَبِه:
«و إیّاک أن تغترّ بما تری مِن إخلاد أهلها و تَکالُبِهم علیها؛ فإنّهم کلابٌ عاویة و سِباع ضاریة، یَهِرُّ بعضُها علی بعض، یأکل عزیزُها ذلیلَها و کثیرُها قلیلَها.»[٤] حکیم سنائی فرماید:
|
این جهان بر مثال مرداری است |
کرکسان گرد او هزار هزار |
|
|
این مر آن را همیزند مِخلَب |
آن مر این را همی زند منقار |
|
|
آخر الامر بگذرند همه |
و ز همه باز ماند این مردار |
|
|
ای سنائی از آن سگان بگریز |
گوشهای گیر از این جهان هموار |
|
|
هان و هان تا ترا چه خود نکند |
مشتی ابلیس دیدۀ طرّار |
و قال أمیرالمؤمنین علیهالسّلام:
«وَاللهِ لَدُنیاکم هذهِ أهوَنُ فی عَینی مِن عِراقِ خِنزیرٍ فی یَدِ مَجذومٍ.»[٥]
مرحوم ملاّ احمد نراقی میفرماید:
|
ببین چون گرفتند از ما کنار |
رفیقان پیرار و یاران پار |
|
|
برفتند و رفت از جهان نامشان |
نیارد کسی یاد از ایّامشان |
[١]ـ سوره الکهف (١٨) صدر آیه ٤٦.
[٢]ـ سوره التّکاثر (١٠٢) آیات ١ و ٢.
[٣]ـ سوره النّور (٢٤) آیه ٣٧.
[٤]ـ مجموعة ورام، ج ١، ص ٧٧.
[٥]ـ نهج البلاغة، ج ٤، ص ٥٢، حکمت ٢٣٦.