مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٤ - ردّ کلام صاحب کتاب

الحُرُم. أللّهم إلّا أن یُقال: إنّ فی مثله یَصِحّ الوصفُ و الإضافة باعتبارَین.

از همۀ اینها گذشته این خبر ضعیف السّند است به ابن‌عیّاش. و نجاشی گفته است: من از او چیزهای بسیاری شنیدم، و لیکن چون دیدم که مشایخ ما او را ضعیف می‌شمرند لذا من از او اجتناب کردم و روایت‌های او را روایت نکردم. و خیبربن عبدالله که ابن‌عیّاش از او روایت می‌کند از محمّدبن عثمان، نام او در رجال نیست.

و بالجمله: اگر در این دعا نبود مگر فقط جملۀ: ”لا فَرقَ بَینَک و بَینَها إلّا أنَّهُم عبادُک و خَلقُک“، فقط همین فقره دلیل کافی بود برای ساختگی بودن این دعا؛ با آنکه اغلاط و مُنکرات دیگری که ذکر شد در آن موجود است و سندش نیز ضعیف است. ـ انتهی ملخَّصاً.

[ردّ کلام صاحب کتاب الأخبار الدَّخیلة دربارۀ توقیع وارد در ماه رجب]

أقول: در یکایک از اشکالات و ایرادات صاحبِ کتاب، ایراد و اشکال واقع است؛ و طبق آنچه را که ما در اینجا بیان می‌کنیم به خوبی واضح و روشن می‌شود که أوّلاًهای ایشان تا سابعاً، جز عنوان پشت هم انداختنِ ایرادها، و اظهار نمایش چشمگیرِ اشکال‌ها، چیز دیگری نیست؛ و این اشکالات از برف‌انباری تجاوز نمی‌کند.

امّا راجع به ضعف سند، عرض می‌شود که: کدام یک از ادعیّۀ واردۀ از معصومین سند صحیح دارد؟! ادعیّه و زیارات وارده با سند صحیح اقلّ قلیل است؛ و اگر بنا بشود در باب ادعیّه و زیارات به سند صحیح معروف اکتفا کنیم، عُشری از أعشارِ ادعیّه باقی نمی‌ماند، و کتاب مصباح شیخ و کفعمی و بلد‌الامین او و کتاب اقبال و کتاب ادعیّه و مزار بحارالأنوار، تبدیل به یک کتاب کوچک بغلی به قدر تبصرۀ علاّمه خواهد شد. درحالی‌که می‌دانیم این خلاف ضرورت مذهب است؛ علمای ما از سابقین و لاحقین این ادعیّه را محفوظ می‌داشته‌اند و خود نیز می‌خوانده‌اند، و سیرۀ عملی‌ آنها بر همین منوال بوده است.