مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٣ - مطالبی راجع به توقیع وارد در ماه رجب

برای او، نظیر آیۀ شریفه: (فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا).[١]

و دربارۀ ”رُوّادٌ“ نیز گفت: از ”فُلانةٌ رائِدَة“ است؛ یعنی پیوسته در بیوت جاراتش رفت و آمد دارد، و بنابراین معنایش چنین می‌شود که: فرشتگان طوّافون بر مردم هستند.

اگر به این تکلّفات قانع شدیم فبها، و الاّ کما تری که به هر یک از این فقرات اشکال است.

· چهارم: جملۀ ”و فاقِدَ کُلِّ مَفقُودٍ“؛ چون معنی این است که: خداوند واجد آنچه را که مفقود است نیست، و این کفر است؛ چون معنای فَقَدَ الشَّیءَ این است. و اگر به لفظ: ”واجدَ کلِّ مفقود“ بود، معنای مناسبی داشت.

· پنجم: جملۀ ”و بُهم الصّافِّینَ“ که در اصل مصباح ”و البُهم“ با الف و لام آمده است و این اصحّ است؛ چون صافّین صفت برای بُهم است ظاهراً.

و در هر صورت بُهم چه معنی دارد؟! مگر آنکه جمع بُهمَة باشد. و ابوعبیدة گوید: البُهمَة اسبْ‌سواری را گویند که از شدّت بأس و صولتش، نمی‌دانند مَآل او به کجا منتهی می‌شود و سرانجامش به کجا می‌انجامد؛ و در این صورت مراد فرشتگان مجاهد با کفّار هستند.

· ششم: جملۀ ”و أصلِحْ لنا خَبیئَةَ أسرارِنا“؛ چون اصلاح برای چیز فاسد است. و اگر می‌گفت: ”و أصلِح لنا ما فَسَد مِن خَبِیئَة أسرارِنا“ صحیح بود.

· هفتم: جملۀ ”و بارِک لَنا فی شهرِنا هذا المُرجَّبِ المُکَرَّمِ و ما بَعدَه من أشهُرِ [الأشهر] الحُرُم“؛ زیرا ماه رجب را به ماه حرام توصیف نکرده است و ماه‌های بعد از آن را توصیف کرده است، با اینکه ماه رجب حرام است و ماه‌های بعد از آنکه شعبان و رمضان و شوّال باشد حرام نیست و ماه‌های بعد از اینها که ذوالقعدة و ذوالحجة و محرّم است حرام است. و علاوه ”أشهر الحُرُم“ به اضافه صحیح نیست، چون حُرُم وصف است و باید گفت: الأشهر

[١]ـ سوره النّازعات (٧٩) آیه ٥.