مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٩٨ - دعاهائی که مناسب است انسان در قنوت بخواند

و این دعا از أمیرالمؤمنین علیهالسّلام است.

٧ـ «اللهُمَّ أنتَ ثِقَتی فی کلِّ کُربةٍ، و أنتَ رَجائی فی کُلِّ شِدَّةٍ، و أنتَ لی فی أمرٍ نَزَل بی ثِقَةٌ و عُدَّةٌ؛ کَم مِن کَربٍ یَضعُفُ فیه الفُؤادُ، و تَقِلُّ فیه الحیلَةُ، و تَعَیُّ[١] فیه الاُمورُ، و یخذُلُ فیه البَعیدُ و القَریبُ و الصَّدیقُ، و یَشمَتُ فیهِ العَدُوُّ، و أنزَلتُهُ بِکَ و شَکوتُهُ إلیک راغِبًا إلیکَ فیه عمَّن سِواک فَفَرَّجتَهُ و کَشَفتَه و کَفَیتَه [کفیتنیه]؛ فَأنتَ وَلیُّ کلِّ نِعمةٍ و صاحبُ کُلِّ حاجةٍ و مُنتهَی کلِّ رَغبةٍ، فَلَک الحمدُ کثیرًا و لَکَ المَنُّ فاضِلًا، بِنعمَتک تَتِمُّ الصالحاتُ، یا معروفًا بالمعروفِ معروفٌ، یا مَن هو بِالمعروف موصوفٌ، أنِلْنی من معروفک معروفًا تُغنِنی به عن معروفِ مَن سِواک، بِرحمتک یا أرحَمَ الرّاحمینَ.»[٢]

٨ـ«إلهی کَیفَ أدعوکَ و قَد عَصَیتُک و کَیفَ لا أدعوک و قَد عَرَفتُکُ، حُبُّکَ فی

[١]ـ عَیَّ یَعَیُّ و عَیِیَ یَعیَی عیًّا و عَیاءًا بأمرِهِ و عَن أمرِه: عَجَز عنه و لم یُطِقْ إحکامَه أو لم یَهتَدِ لِوَجهِ مراده.

[٢]ـ [این دعا را در أمالی شیخ طوسی، طبع نجف، ج ١، ص ٣٣ با اسناد متّصل خود از ریّان بن صَلت روایت کرده است که: «قال: سمعت الرّضا علیّ بن موسی علیهالسّلام یدعو بکلماتٍ فَحفِظتُها عَنه فما دَعوتُ بها فی شِدَّةٍ‌ إلّا فَرَّج اللهُ عنّی و هی هذه: اللهُمَّ انت ثقتی» ـالخ.

و صدر این دعا همان دعائی است که حضرت سیّدالشّهداء علیهالسّلام در روز عاشورا دست به دعا بلند نموده و دعا نمودند تا آنجا که عرض می‌کند: «و منتهی کلِّ رَغبةٍ»؛ و در ناسخالتواریخ در جلد آن حضرت در وقایع روز عاشورا ذکر کرده است.

و این دعا را تا «وَ لَک المَنُّ فاضِلًا» با مختصر اختلافی در لفظ از حضرت صادق علیهالسّلام در کتاب باقیات الصالحات، مرحوم قمی (ره) در حاشیه مفاتیح، در ص ٣٨١، آورده است.

و نیز تا همین موضع آن را در کتاب مُهَجُ الدّعوات، ص ٩٧، از حضرت رسول الله صلّی الله علیه و آله آورده است که آن را در روز بدر قرائت نموده‌اند. و در ص ٢٦٩، از حضرت صادق علیه السّلام، و تا آخر دعا را در ص ٢٧٠ از حضرت رضا علیهماالسّلام روایت می‌کند. (محقّق)]