مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٩٤ - در کیفیّت استخاره

سپس آنها را در زیر مصلاّی خود گذارد و سپس دو رکعت نماز کند؛ بعد از نماز به سجده رود و صد مرتبه بگوید: «أستَخیرُ اللَهَ بِرَحمَتِهِ، خِیَرَةً فی عافیَةٍ».

سپس درست بنشیند و بگوید: «أللهُمَّ خِرْ لی و اخْتَرْ لی فی جَمیعِ اُموری فی یُسرٍ مِنکَ و عافیَةٍ».

پس از آن رقعه‌ها را مشوّش کند و بیرون بکشد؛ اگر سه‌تای اوّلی «إفعل»بود، خوب است؛ و اگر «لا تفعل» بود، بد است؛ و اگر بعضی «إفعل» و بعضی «لاتفعل»، میانه است[١].[٢]

در کیفیّت استخاره

اوّل: طلب خیر از خداوند در امری که اراده فعل او را دارد، یا مطلق فعلی که واقع خواهد شد، گرچه از تحت اراده او خارج باشد؛ و مهمترین طریقۀ آن، دو قسم است:

اوّل آنکه: در سجدۀ آخر صلاة لیل صد مرتبه بگوید: «أستَخیرُ اللهَ برَحمَتِه»؛(رواه القَسریّ فی المرسل عن الصّادق علیهالسّلام).[٣]

دوّم آنکه: در سجدۀ آخر نافلۀ صبح صد و یک مرتبه بگوید: «أستَخیرُ اللَهَ برَحمَتِه»؛ بدین طریق که: حمد خدای بجای آورده و صلوات بفرستد و پنجاه مرتبه این ذکر را بگوید، سپس حمد خدا نموده و صلوات بفرستد و بقیّه ذکر را که پنجاه و یک مرتبه است تمام کند.

[١]ـ البلد الأمین، ص ١٥٩؛ جنة الأمان الواقیه، ص ٣٩٠؛ باقیات الصّالحات، (حاشیه مفاتیح الجنان).

[٢]ـ جنگ ١، ص ١٦٠.

[٣]ـ وسائل الشّیعة، ج ٨، ص ٧٣.