مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٢٧ - البَعُوض أعظَمُ مِن الفِیل خَلقُه

(ره)از حضرت باقر علیه ‌السّلام که آن حضرت فرمود:

”هر که صبح کند و بر او انگشتری باشد که نگین او عقیق باشد، آن را در دست [راست] به انگشت کرده باشد، پس صبح کند پیش از اینکه ببیند کسی را، پس برگرداند نگین آن را به طرف باطن کف، و بخواند سورۀ (إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ) تا آخر، بعد از آن بگوید: ”آمَنتُ بِاللهِ وَحدَهُ لا شَریکَ لَهُ، و کَفَرتُ بِالجِبتِ و الطّاغوتِ، و آمَنتُ بِسِرِّ آلِ محمّدٍ و عَلانِیَتِهِم و ظاهِرِهِم و باطِنِهِم و أوّلِهم و آخِرِهِم“، نگه دارد او را خدای تعالی در آن روز از شَرّ آنچه فرود بیاید از آسمان، و آنچه بالا می‌رود در آن و آنچه فرو می‌رود در زمین و آنچه بیرون می‌آید از آن، و بوده باشد در پناه خدای تعالی و سایه او تا آنکه داخل شام شود.“»[١]و[٢]

البَعُوض أعظَمُ مِن الفِیل خَلقُه

در روضه کافی، صفحه ٢٤٨ از محمّد بن یحیی، از أحمد بن محمّد بن عیسی، از سعید بن جناح، از بعض أصحابنا، از حضرت أبی‌عبدالله علیه السّلام روایت کرده است که قال:

[١]ـ [مفتاح الفلاح، طبع دارالاضواء، ١٤٠٥ ه‌ ق، ص ١٩: «و روی السید الجلیل، جمال العارفین، رضیُّ الدین علی بن طاوس ـ قدّس الله روحَه ـ عن الباقر علیهالسّلام، أنّه قال:

”مَن أصبَحَ و علیه خاتَمٌ فَصُّهُ عقیقٌ، مُتَخَتِّمًا به فی یده الیُمنی، فأصبح مِن قَبلِ أن یَرَی أحدًا، فقَلَب فَصَّه إلی باطِنِ کَفّه، و قَرأَ: (إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ) إلی آخرها، ثُمَّ قال: ”آمَنتُ بِالله وحدَه لاشریکَ له، و کَفَرتُ بالجِبت و الطّاغوت، و آمنتُ بِسِرّ آلِ مُحمّد و علانِیَتِهِم، و ظاهرِهم و باطِنهم، و أوّلِهم، و آخِرِهم“، وَقَاهُ الله تعالی فی ذلک الیوم شرَّ ما یَنزِل مِن السَّماء و ما یعرُجُ فیها و ما یَلِجُ فی الأرضِ و ما یخرُجُ منها، و کان فی حِرزِ الله و کَنَفِه حتّی یُمسِیَ.“» (محقّق)]

[٢]ـ جنگ ٥، ص ١١١.