مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥١٢ - دربار١٧٢٨ بعضی از احادیث مثنوی
|
طعمه بنموده به ما و آن بوده شست |
آنچنان بنما به ما آن را که هست[١] |
مأخوذ است از حدیث: ”اللَهمّ أرِنا الأشیاءَ کما هی“؛ و این حدیث را در کتب حدیث هنوز نیافتهام؛ و نزدیک بدان روایت ذیل است: ”اللَهمّ أرنی الدّنیا کما تُریها صالحی عبادِک“، که در کنوز الحقائق، صفحه ١٨ است.»
[٤] و در صفحه ١٥١ گفته است:
«”إلهی أین أطلبُک؟ قال: عند المُنکَسِرَةِ قلوبُهم“، در شرح تعرّف، جلد ٣، صفحه ١٢٧ وارد است.»
[٥] و در صفحه ٦ گفته است:
«”قلبُ المؤمن بینَ إصبعَین من أصابعِ الرَّحمنِ إن شاء لَأثبَتَه و إن شاء لَأزاغَه“، در احیاء العلوم، جلد ١، صفحه ٧٦ است.»
[٦] و در صفحه ٥٢ گفته است:
«”أولیائی تَحتَ قِبابی لایَعرِفُهم غَیری“، در احیاء العلوم، جلد ٤، صفحه ٢٥٦؛ و در کشف المحجوب هُجویری، طبع لنینگراد، صفحه ٧٠ است.»
[٧] و در صفحه ٦٥ گفته است:
«”حَسَناتُ الأبرارِ سَیِّئاتُ المقرَّبین“، مؤلّف اللؤلؤ المرصوع، صفحه ٣٣، آن را جزء موضوعات آورده است؛ و در إتحاف السّادة المقرّبین، جلد ٨، صفحه ٦٠٨ به أبیسعید خرّاز نسبت داده است.»
[٨] و در صفحه ١٤٤ گفته است:
«”الدّنیا مَزرعةُ الآخرة“، در احیاء العلوم، جلد ٤، صفحه ١٤، و کنوز الحقائق، صفحه ٦٤ است.
[١]ـ مثنوی معنوی، طبع میرخانی، دفتر دوّم.