مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٤ - دربار١٧٢٨ حدیث «الأرواح جنودٌ مُجنّدةٌ»
متّخذ از این حدیث است؛ و این بیت در سطر ١، صفحه ١٢٨ مثنوی، طبع علاءالدّوله است.
· و نیز در بحار، طبع کمپانی، جلد ١٤، صفحه ٤٠٥، از کتاب شهاب الاخبار روایت کرده است که:قال النبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم:
«النّاسُ معادنُ کمعادنِ الذّهب و الفِضّة»[١](بحار، طبع حروفی، جلد ٦١، صفحه ٦٥).[٢]
· در عوارف المعارف در هامش صفحه ٦٨، از جلد دوّم، از ابوهریره روایت کند که: قال رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم: «الأرواحُ جنودٌ مجنّدةٌ فما تعارَف منها ائتَلَف و ما تناکَر منها اختَلَف».
· در صفحه ٥٨ از رسالۀ عشق و عقل، نجم الدین رازی گوید: «الأرواح جنود مُجنّدة».
· و در تعلیقه آن، که در صفحه ١٠٥ [میباشد] گوید:
«الأرواح جنود مُجنّدة فما تعارف منها ائتلف و ما تناکر منها اختلف».
این حدیث را مسلم در جلد ٨، صفحه ٤١؛ و بخاری، جلد ٢، صفحه١٤٧؛ و مسند احمد، جلد ٢، صفحه ٢٩٥ آورده؛ و مولانا جلال الدین دو مرتبه به این حدیث اشاره فرموده است:
|
روح او با روح شه در اصل خویش |
بیش از این تن بود همپیوند خویش[٣] |
* * *
[١]ـ همان مصدر، ص ٦٥.
[٢]ـ جنگ ١٥، ص ٢٥.
[٣]ـ مثنوی معنوی، طبع میرخانی، دفتر دوّم.