مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٥ - زیارت اهل قبور

و رُوِیَ فی صِفَةِ زِیارَتِهِم رِوایَةٌ اُخرَی عَن محمّدِ بنِ مُسلِمٍ، قالَ: قُلتُ لأبِی‌عَبدِاللهِ علیهالسّلام نَزورُ المَوتَی؟ فَقالَ: نَعَم. قُلتُ: فَیَعلَمونَ بِنا إذا أتَیناهُم؟قالَ: ”إی و اللهِ لَیَعلَمونَ بِکُم، و یَفرَحونَ بِکُم، و یَستَأنِسونَ إلَیکُم.“ قالَ: قُلتُ: و أیَّ [فأیّ] شَی‌ءٍ نَقولُ إذا أتَیناهُم؟ قالَ: ”قُلِ: اللهُمَّ جافِ الأرضَ عَن جُنوبِهِم، و صاعِدْ إلَیکَ أرواحَهُم، و لَقِّهِمْ مِنکَ رِضوانًا، و أَسکِنْ إلَیهِم مِن رَحمَتِکَ ما تَصِلُ بِهِ وَحدَتَهُم و تُؤنِسُ به وَحشَتَهُم، إنَّکَ عَلَی کُلِّ شَی‌ءٍ قَدِیرٌ. و إذا کُنتَ بَینَ القُبورِ فَاقْرَأْ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) إحدَی عَشرَةَ مَرَّةً و أَهدِ ذَلِکَ لَهُم فَقَد رُوِیَ أنَّ اللهَ یُثِیبُهُ عَلَی عَدَدِ الأمواتِ.“

و باقِی أخبارِ البابِ قَد تَقَدَّمَ فی کِتابِ الطَّهارَةِ فی أبوابِ الدَّفنِ.» ـانتهی..

أقول: روایت اوّل را از سیّد در مصباح الزائر آورده است.

· در وسائل الشّیعة، جلد ٢، صفحه ٤١٤، کتاب المزار، از شیخ طوسی بإسناده از حسنبن محبوب، از عمروبن أبی‌مقدام، از پدرش روایت می‌کند که:

«قال: مَرَرتُ عَلَی أبِی‌جَعفَرٍ علیه السّلام بِالبَقِیعِ، فَمَرَرنا بِقَبرِ رَجُلٍ مِن أهلِ الکوفَةِ مِنَ الشِّیعَةِ، قالَ: فَوَقَفَ عَلَیهِ ثُمَّ قالَ: اللهُمَّ ارْحَمْ غُربَتَهُ.» ـالخ.[١]

· و نیز در وسائل الشّیعة، جلد ١، صفحه ١٦٧ و ١٦٨، در کتاب طهارة، در ابواب زیارة اهل القبور و الدّعاء بالمأثور، روایات بسیاری را به همین مضامین ذکر فرموده است.[٢]

· و در صفحه ١٦٨ از محمّد بن یعقوب از علی بن ابراهیم از پدرش از عبدالله بن مغیرة از عبدالله بن سنان روایت می‌کند که:

[١]ـ وسائل الشّیعة، طبع حروفی، ج ١٤، ص ٥٩١.

[٢]ـ همان مصدر، ج ٣، ص ١٩٩ و ٢٠٠.