مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٣٨ - روایت تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها

کردم این بود: ”إلهی عُبَیدُکَ بِفِنائِکَ، مِسکینُکَ بِفِنائکَ، فَقیرُکَ بِفِنائِکَ.“»[١]

[نجوای امام سجّاد علیهالسّلام در شب تار، در راه مکّه]

حماد [بن حبیب] کوفی گفت: حضرت سجّاد علیهالسّلام در شب تار در راه مکه به نماز ایستاده و هنگام دخول در نماز گفتند:

«یا مَن حازَ کُلَّ شَیءٍ مَلَکوتًا و قَهَرَ کُلَّ شَیءٍ جَبَروُتًا، صَلِّ عَلی محمّدٍ و آلِ محمّدٍ و أَولِجْ قَلبِی فَرَحَ الإقبالِ عَلَیکَ و ألحِقْنی بِمَیَدانِ المُطیعینَ لَکَ.»

و سپس داخل نماز شدند... و در تاریکی شب از جای خود برخاسته، گفتند:

«یا مَن قَصَدَهُ الضّآلّونَ فَأصابوهُ مُرشِدًا، و أمَّهُ الخائِفونَ فَوَجَدوهُ مَعقِلًا، و لَجَأ إلَیه العابِدوُنَ [العائذوُن] فَوَجَدوهُ مَوئِلًا؛ مَتی راحَةُ مَن نَصَبَ لِغَیرِکَ بَدَنَهُ، و مَتی فَرَحُ مَن قَصَدَ سِواکَ بِهِمَّتِهِ؛ إلهی قد تَقَشَّعَ الظَّلامُ و لَم أقضِ مِن خِدمَتِکَ وَطَرًا و لا مِن حِیاضِ مُناجاتِکَ صَدَرًا؛ صَلِّ عَلی محمّدٍ و آلِ محمّدٍ و افعَلْ بِی أولَی الأمرَینِ بِکَ یا أرحَمَ الرّاحِمینَ.»[٢]و[٣]

روایت تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها

در حلیة الأَولیاء، ابونُعَیم إصفهانی در جلد ١، صفحه ٦٩ با اسناد متّصل خود از علیّ بن أبی‌طالب علیه السّلام روایت می‌کند که:

[١]ـ منتهی الآمال، ج ٢، ص ١١١١؛ الإرشاد، ج ٢، ص ١٤٣؛ [جهت اطلاع بیشتر پیرامون این حدیث شریف به کتاب روح مجرّد، ص ٥٠٧ مراجعه شود. (محقّق)]

[٢]ـ منتهی الآمال، ج ٢، ص ١١١٢؛ المناقب، ج ٤، ص ١٤٢، با قدری اختلاف.

[٣]ـ جنگ ٥، ص ٤٢.