مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٠ - دعای یا مَن أظهَرَ الجَمیلَ و سَتَرَ القَبیحَ

سَیِّداه، یا غایَةَ رَغبَتاه، أَسئَلُکَ بِکَ و بِمحمّدٍ و فاطمةَ و الحسنِ و الحسینِ و الأئمّةِ المَعصومینَ علیهِمُالسّلام أن تُصَلِّیَ عَلی محمّدٍ و آلِه، و أسئَلُک یا اللهُ أن لا تُشَوِّهَ خَلقی بالنّار و أن تَفعَلَ بی ما أنتَ أهلُه.»[١]

و آقای حدّاد به جای «و الأئمّةِ المَعصومینَ» می‌فرمودند:

«و علیِّبنِ الحُسینِ و محمّدِبنِ علیٍّ و جعفرِبنِ محمّدٍ و موسَیبنِ جَعفرٍ و علیِّبنِ موسَی و محمّدِبنِ علیٍّ و علیِّبنِ محمّدٍ و الحسنِبنِ علیٍّ و المَهدِیِّ صاحبِ الزّمانِ.»

و سپس بقیّه دعا را قرائت می‌کردند.[٢]

[دعای: یا مَن أظهَرَ الجَمیلَ و سَتَرَ القَبیحَ]

کیفیّت دعای فرج که حضرت بقیة الله عجّل الله تعالی فرجه الشریف برای خلاصی و رفع گرفتاری به أبی‌الحسین بن أبی‌البَغْل دستور داده‌اند:

دو رکعت نماز [خوانده] و سپس بخواند این دعا را:

«یا مَن أظهَرَ الجَمیلَ و سَتَرَ القَبیحَ، یا مَن لَم یُؤاخِذ بِالجَریرَةِ و لَم یَهتِکِ السِّترَ، یا عَظیمَ المَنِّ، یا کَریمَ الصَّفحِ، یا حَسَنَ التَّجاوُزِ، یا واسِعَ المَغفِرَةِ، یا باسِطَ الیَدَینِ بِالرَّحمَةِ، یا مُنتَهَی کُلِّ نَجوَی و یا غایَةَ کُلِّ شَکوَی، یا عَونَ کُلِّ مُستَعینٍ، یا مُبتَدِئًا بِالنِّعَمِ قَبلَ اسْتِحقاقِها، یا رَبّاهُ (ده مرتبه)، یا غایَةَ رَغبَتاهُ (ده مرتبه)، أسئَلُکَ بِحَقِّ هذِهِ الأسمآءِ و بِحَقِّ محمّدٍ و آلِهِ الطّاهِرینَ علَیهِمُالسّلام إلّا ما کَشَفتَ کَربی و نَفَّستَ هَمّی و فَرَّجتَ غَمّی و أصلَحتَ حالی.»

[١]ـ مصباح المتهجّد، ص ٧٠؛ البلد الأمین، ص ١٨.

[٢]ـ جنگ ٦، ص ١٤٣ و ١٤٤.