مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٣٥

نگاه ‌داشتن دین در این زمان مشکل است؛ سعی کنید که دین شما را نبرند. در اوّل اسلام پیغمبر و مسلمین سرگردان بودند؛ امروز امام زمان ما سرگردان و برای نجات امّت دعا می‌کند. امروز دعای ندبه خواندن مستحب است؛ شما همگی بخوانید و به امام زمان استغاثه کنید. در آن دعا دست به دعا بردارید:

فقراتی از دعای ندبه

«أینَ المؤمّلُ لإحیاءِ الکتابِ و حُدُودِه! أینَ مُحیِی مَعالِم الدِّینِ و أهلِه! أینَ هادِمُ أبنِیَةِ الشِّرکِ و النفاقِ! أینَ قاطعُ حَبائِل الکِذبِ و الإفتِراء! أینَ مُعِزُّ الأولیاء و مُذِّلُ الأعداءِ! أینَ جامعُ الکلمةِ علی التّقوی! أینَ الطالبُ بِذُحُولِ الأنبیاءِ و أبناءِ‌ الأنبیاءِ! أینَ الطّالِبُ بِدَمِ المَقتُولِ بِکَربَلاء!»[١]

تو ای امام زمان! بر جدّ غریبت گریه می‌کنی، ما هم گریه می‌کنیم.

روضه حضرت حجّت راجع به اسبِ سواریِ حضرت.

و الحمدُ لله علی الإبتداء‌ و الإنتهاء و هو خیرُ حسبنا.

[١]* را برخوردار کنیم * بعد آنها پیش ما خواهند آمد و به جزاى اعمال زشت خود برسند، * این تمتّع و بهره‌بردارى‌هاى دنیا براى آنها چه فایده‌اى دارد؟!»

[٦٨٤]ـ المزار الکبیر، ص ٥٧٩؛ الاقبال الاعمال، ج ١، ص ٥٠٩؛ بحار الأنوار، ج ٩٩، ص ١٠٧. ترجمه:

«کجاست آنکه برای إحیاء و زنده‌کردن کتاب آسمانی قرآن و حدود آن مورد امید و آرزو است! کجاست زنده‌کنندۀ حقایق و مبانی دین و اهل آن! کجاست ویران‌کنندۀ بناهای شرک و نفاق! کجاست قطع‌کنندۀ ریسمان‌های دروغ و افترا! کجاست عزیز‌کنندۀ اولیای خدا و ذلیل‌کنندۀ دشمنان خدا! کجاست آنکه (بساط اختلاف را برچیند و مردم را) بر وحدت کلمۀ تقوا مجتمع ‌سازد! کجاست طلب‌کنندۀ ستم‌ها و کینه‌هایی که بر انبیاء و فرزندان انبیاء روا داشتند! کجاست طلب‌کنندۀ خون شهید کربلا!» (محقّق)]