مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥١٢ - کیفیّت ورود کافران به جهنّم و کیفیّت ورود مؤمنان با تقوا به بهشت

مهاجر و انصار از این داستان بسیار غمگین شدند، که ما خانمان خود را برای کمک پیغمبر صلّی الله علیه و آله رها کرده‌ایم و پیغمبر با هیچ یک از ما چنین عمل نکرد که با غلام سیاه کرد! انصار گفتند که: ما به جان و مال مواسات کردیم، چرا غلام حبشی بر ما مزیّت پیدا کرد؟! آیه آمد:

(يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ)[١].»[٢]

ختم سخن با روضه مناسب.

[١]ـ سوره الحجرات (٤٩) آیه ١٣. نرم‌افزار کیمیای سعادت، متن سخنرانی‌هاى علاّمه طهرانى، ص ٧٤١:

«اى مردم! ما همه شما را از یکى خلق کردیم: (مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى)؛ از یک مرد و از یک زن، و همه شما به او مى‌رسید. در آباء و اجداد و اختلاف نژادهایى که دارید، اختلاف نژادها موجب اختلاف نسل نیست؛ این اختلاف نژادها به نسل واحد منتهى مى‌شود و همه به آدم و حوّا مى‌رسند. اختلاف نژاد یکى را حیوان نمى‌کند، یا یکى را فلان نمى‌کند. همه انسانند؛ یکى اینجا زندگى کرده یکى آنجا، یکى سیاه شده، یکى قرمز.

(إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا) ما شما را به دسته‌جات مختلف و گروه‌هاى مختلف قرار دادیم، براى اینکه شناخته بشوید: (لِتَعَارَفُوا)؛ براى اینکه با همدیگر بتوانید زندگى کنید، بتوانید با همدیگر معاشرت بکنید. ایرانى‌ها با همدیگر معاشرت مى‌کنند، عرب‌ها با هم معاشرت مى‌کنند و همدیگر را مى‌شناسند.

و الاّ از این جهات گذشته: (إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ) هر کسى که تقوایش بیشتر است، پاکى‌اش بیشتر است، آن در پیش خدا گرامى‌تر است؛ حال مى‌خواهد غلام حبشى باشد، مثل بلال که بر افضلِ از مردمان عرب و قرشى فضیلتش بیشتر است.»

[٢]ـ الروض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن؛ ج ١٨، ص ٤١؛ مجموعه آثار کنگره شیخ ابوالفتوح، ج ١، ص ١٧٨.