مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤٥ - اشعار سعدی در حقیقت دنیا

الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ).[١]

مردم غافل، چشم به نعیم دنیا دوخته و از منزلگاه حقیقی خود غافلند. هر چه پیمبران فریاد برمی‌آورند که مُهر کوری از چشمان خود دور کنید و به عاقبت خود بیندیشید، هیچ فایده ندارد.

[١]ـ سوره الحدید (٥٧) آیه ٢٠. ترجمه:

«و بدانید که منحصراً این زندگی دنیا از پنج موضوع خارج نیست؛ مرکّب است از: لعب (‌بازی بدون خواهش نفسانی) و لهو ( کارهایی که انسان از روی تمایلات نفسانی انجام می‌دهد و غرض عقلایی صحیحی بر آن مترتّب نیست) و زینت (روی باطل و اعتباریّات را به لباس حقیقت پوشانیدن, و امور فانیه را به صورت امور باقیه جلوه دادن) و تفاخر (خودپسندی نمودن, و بر اساس تفاخر و مباهات امور زندگی خود را بنا نهادن) و تکاثر در اموال و اولاد (پیوسته به دنبال زیاد نمودن مقدار اموال و تعداد اولاد بر‌آمدن). این لعب و لهو و زینت و دوران تفاخر و تکثیر اموال و اولاد از بین مى‌رود، و آن شادابى و طراوت جوانى و غرور جمال و عزِّ جلال دستخوش طوفان‌هاى شدید واقع مى‌شود به طوری‌که ابداً اثرى از آنها باقى نخواهد ماند؛ عیناً به مثابه باران تند و فراوان با دانه‌هاى حیات‌بخش خود که از آسمان مى‌بارد و چنان زمین را سیراب مى‌کند که دهقانان و برزگران از نباتات روییده و خرّمى و سر‌سبزى گیاهان در شگفت آیند، سپس آن خرّمى و طراوت با یک حرکت و جنبش تبدیل به زردى و خشکى گردد و آن لطافت تبدیل به خشونت شود. گیاه سبز و خرّم، خشک و مانند علف‌هاى خشکیده خرد و ریز‌ریز گردد و خاکستر شود. و همین زندگى ظاهرى دنیا که از این پنج چیز تشکیل یافته است یک باطنى دارد که آنها به صورت عذاب شدید و یا مغفرت و رضاى خدا بوده و بدین نحو جلوه خواهد نمود. و بنابراین، حیات دنیا غیر از تمتّع و بهره‌برداریِ غرور‌آفرین، و گول و خدعه چیزی نیست.» (محقّق)