مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٦٦ - دیدگاه اولیاء خدا نسبت به دنیا درکلام أمیرالمؤمنین علیهالسّلام

بر دیدۀ من خندی، کاینجا ز چه می‌گرید؟

گریند بر آن دیده، کاینجا نشود گریان

نی زال مدائن کم، از پیره‌زن کوفه

نی حجرۀ تنگ این، کمتر ز تنور آن

این است همان درگه کو راز شهان بودی

دیلم مَلک بابل، هندو شه ترکستان

این است همان ایوان، کز نقشِ رُخِ مردم

خاک در او بودی، دیوار نگارستان

مست است زمین زیرا، خورده است به جای می

در کاسِ سر هرمز، خون دلِ نوشِروان

کسری و تُرنجِ زر، پرویز و بِهِ زرّین

برباد شده یکسر، با خاک شده یکسان

پرویز به هر بزمی، زرّین تره گستردی

کردی ز بساطِ زر، زرّین تره را بستان

پرویز کنون گم شد، زان گمشده کمتر گو

زرین تره کو برخوان؟ رو کم تَرَکُوا برخوان

خون دلِ شیرین است، این می که دهد رزبن

ز آب و گل پرویز است، آن خم که نهد دهقان

این بحرِ بصیرت بین، بی شربت از و مگذر

کز شطِّ چنین بحری، لب تشنه شدن نتوان[١]