مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤١٥ - أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، مرد عمل

مُحَمَّدٍ مَن عَصَى اللَهَ و إن قَرُبَت قَرابَتُه.»[١]

دوستی ائمّه بدون عمل صالح دوستی نبوده و به درد هم نمی‌خورد؛ زیرا با عمل زشت جراحت بر روح آنها می‌زنیم. در این‌صورت چگونه می‌توان او را دوستی گفت؟! و دوستیِ لفظی که منشأ اثر نیست.

عن الصادق علیهالسّلام: «... لا تَدَعُوا حُبَّ آلِ مُحَمّد اتِّکالًا عَلَی ‌العَمَلَ الصّالِح، و لا العَمَلَ الصّالِح‌ اتِّکالًا عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّد؛ فَإنَّهُ لایُقبَلُ أحَدُهُما دُونَ الآخَر.»[٢]

أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، مرد عمل

أمیرالمؤمنین علیهالسّلام مرد عمل بود. جنگ‌ها، عبادت‌ها، رسیدگی به ایتام، در دست داشتن قضاوت و ارسال حکّام، و رسیدگی به حاجات مردم، عملیات أمیرالمؤمنین را واضح کرد.

أمیرالمؤمنین در جنگی زخم خورد و درد چشم بر آن حضرت عارض شد و

[١]ـ نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ١٥٨. ترجمه:

«به‌درستی که دوست محمّد کسى است که خدا را اطاعت کند گرچه پیوند نسبی او با آن حضرت دور باشد، و دشمن محمّد کسى است که خدا را عصیان کند گرچه قرابت او نزدیک باشد.» (محقّق)

[٢]ـ فقه الرضا علیهالسّلام، ص ٣٣٩، با قدری اختلاف. ترجمه:

«از امام صادق علیهالسّلام منقول است که فرمودند: محبّت محمّد و آل محمّد را به واسطه تکیه نمودن بر عمل صالحی که انجام می‌دهید رها نکنید، و هم‌چنین انجام دادن عمل صالح را به واسطۀ اینکه محبّت محمّد و آل محمّد را دارید رها نکنید؛ چون که یکی از این دو بدون دیگری مقبول واقع نمی‌گردد.» (محقّق)