مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٥ - صفات ذاتیّه و فعلیّه
بسم الله الرّحمن الرّحیم
و الصّلاة علی محمّد و آله الطّاهرین
و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن إلی قیام الدّین
(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ
* لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ).[١]
صفات ثبوتیّه و سلبیّه
پروردگار علیّ أعلی دارای دو نحوه از صفات است: ثبوتیّه مانند علم و حیات و قدرت، و سلبیّه مانند عدم العجز که مرجع آن به یکی از صفات ثبوتیّه است؛ زیرا مثلاً معنی عجز عدم القدرة است، بنابراین عدم العجز قدرت خواهد بود.
صفات ذاتیّه و فعلیّه
و باز صفات الَهی را از جهت دیگر میتوان به دو قسم تقسیم نمود: اوّل صفات ذاتیّه و دوّم صفات فعلیه.
[١]ـ سوره الإخلاص (١١٢). الله شناسی، ج ٣، ص ٢٥٦:
«به اسم خداوند که دارای صفت رحمانیّت و رحیمیّت است. * بگو: داستان از این قرار است که خداوند دارای صفت احدیّت است. * خداوند صمد است (مقصد و مقصود همه است، یا تو پُر است و تو خالی نیست). * نمیزاید و زاییده نشده است. * و هیچ کس برای او همتا و انبازی نمیتواند بوده باشد.»