فَمَن أدرَکَ ذَلِکَ الزَّمانَ [مِمَّن یَظهَرُ] مِن أعقابِکُم، فَلا یُسَلِّمُ علیهم فِى نادِیهِم و لا یُشَیِّعُ جَنائِزَهُم و لا یَعودُ مَرضاهُم؛ فَإنَّهُم یَستَنّونَ بِسُنَّتِکُم و یُظهِرونَ بِدَعواکُم و یُخالِفونَ أفعالَکُم فَیَموتونَ عَلَى غَیرِ مِلَّتِکُم. أولَئِکَ لَیسوا مِنِّى و لَستُ مِنهُم.»[١]

[١]ـ مکارم الأخلاق، طبع سنگى ص ٤٤٩؛ بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ٩٧. أنوار الملکوت، ج ‌١، ص ٢٠٤:

«[اى فرزند مسعود! پس از من افرادى خواهند آمد که از انواع طعام‌ها بهره مى‌گیرند و بر چهارپایان سوار مى‌شوند و مانند زنان که خود را براى شوهران زینت مى‌کنند، خود را مى‌آرایند و مانند زنان در ملأ عام به خودنمائى مى‌پردازند، شخصیّت و شئون پادشاهان ستم‌پیشه را براى خود مى‌پسندند؛ آنان منافقین امّت من در آخرالزمان مى‌باشند. شراب مى‌نوشند و با نرد سرگرم مى‌شوند، به دنبال شهوات مرکب مى‌رانند و از جماعت مسلمین روى مى‌گردانند، دل شب را به خواب هوس و غفلت به روز مى‌آورند و براى عبادت و مناجات بر نمى‌خیزند، صبح‌ها دیر از خواب برمى‌خیزند؛ خداوند مى‌فرماید: (فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ...).١

اى فرزند مسعود! آنان همانند گل خرزهره مى‌مانند که ظاهرى زیبا و طعمى بسیار تلخ دارد، سخن آنان وزین و اعمال و رفتارشان چون درد بى‌درمان آنان را رها نخواهد ساخت. ”آیا در قرآن تدبّر و اندیشه نمى‌کنند یا اینکه بر دل‌هاى ایشان قفل نهاده‌اند.“

اى فرزند مسعود! براى کسى که در آتش دوزخ بسر مى‌برد لذّت بودن در دنیا چه نفعى دارد؟! ”اینان فقط ظاهرى از زندگى دنیا مى‌فهمند و از عالم آخرت و حیات آن به کلّى غافل‌اند.“

خانه‌ها مى‌سازند و قصرها بنا مى‌کنند، مساجد را به زینت‌ها آراسته مى‌سازند، هدفى جز دنیا و عالم کثرات ندارند و تمام همّ و غمّ خود را بر آن معطوف مى‌سازند، خدایان اینان شکم آنان است؛ خداوند مى‌فرماید: (وَتَتَّخِذُونَ) ـ تا آخر آیه.٢

مصداق این آیات منافقى است که دین خود را هواهاى نفسانى و خداى خود را شکم خود قرار داده است و به هر چه از حلال و حرام میل مى‌نماید و هیچ چیزى مانع او نخواهد بود؛ خداوند مى‌فرماید: (وَفَرِحُوا بِالْحَيَاةِ).٣ *