«یزید بن سمره گفت: رسولالله صلّی الله علیه و آله در بازار مدینه می‌گذشت. غلامی سیاه را در بازار می‌فروختند و او می‌گفت: هر کس مرا بخرد باید مرا در اوقات نماز مانع نشود، که من پنج نماز در قفای رسول به جماعت می‌گذارم. مردی با این شرط او را خریداری نمود و او در پنج وقت با پیغمبر نماز جماعت می‌خواند، و رسول صلّی الله علیه و آله و سلّم در همه وقت غلام را ملاقات می‌کرد.

روزی چند برآمد که غلام را ندید؛ از خواجه‌اش حال او را پرسش نمود، خواجه گفت: یارسولالله، غلام تب کرده است. حضرت فرمود: بیا برویم و از او احوال‌پرسی و عیادت کنیم.

روزی چند که نیز برآمد، حضرت از خواجه احوال غلام را سؤال کردند؛ خواجه گفت: غلام در حال احتضار است. خود حضرت برخواست و به بالین غلام رفت، و ساعتی بعد غلام جان داد. رسول اکرم صلّی الله علیه و آله، خود تولاّی غسل و تکفین او و دفن او را نمودند.

[١]* درهاى جهنّم باز مى‌شود و خازنان آن به آنها مى‌گویند: مگر پیغمبران خدا که از خود شما بودند به نزد شما نیامدند که آیات پروردگارتان را براى شما تلاوت کنند و از دیدار و لقاء چنین روزى شما را برحذر دارند و بترسانند؟! در پاسخ مى‌گویند: آرى، و لیکن کلمۀ عذاب بر کافران ثابت و استوار شد! * به آنها گفته مى‌شود: اینک از درهاى جهنّم داخل شوید و در آنجا به طور جاودان بمانید؛ پس بسیار بد است محل و منزلگاه متکبّران. * و مردم پرهیزکار و با تقوا را که در مصونیّت خدا درآمده‌اند، دسته‌دسته به سوى بهشت برند، تا هنگامى که بدانجا رسند و درهاى بهشت را به رویشان بگشایند، و پاسداران و نگهبانان بهشتى به آنها سلام کنند، بدین گونه که: سلام باد بر شما! پاک و پاکیزه و طیّب هستید! اینک در بهشت وارد شوید و به طور جاودان زیست کنید! * مؤمنان با تقوا گویند: سپاس و ستایش از آنِ خداوند است که وعده خود را با ما بر اساس صدق و راستى استوار ساخت و ما را وارثِ زمین گردانید، تا هر کجاى از بهشت را که بخواهیم منزل بگیریم؛ پس چقدر مزد و پاداش عاملین به امر خدا خوب و عالى است.»