مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٥ - شکست ابن أبیالعوجاء و یارانش در مبارزه با قرآن
و فی روایة: «القرآن ظاهرُه أنیقٌ و باطنُه عمیقٌ.»[١]
و أیضًا فی روایة: «إنّ للقرآنِ ظَهرًا و بَطنًا.»[٢]
و أیضًا: «إنّ للقرآنِ ظَهرًا و لِظَهرِهِ بَطنًا و لِبَطنِهِ ظَهرًا و بَطنًا.»[٣]
شواهدی از اعجاز قرآن
این کتاب ـ همانطوری که گفته شد ـ میتوان گفت معجزه است.
· یکی آنکه بُلغای آن عصر که در فصاحت و بلاغت بینظیر بودند، از آوردن آیهای مانند قرآن عاجز ماندند: (قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا).[٤]
شکست ابن أبیالعوجاء و یارانش در مبارزه با قرآن
و فی تفسیر الصافی عن الخرائج فی أعلام الصّادق علیهالسّلام، حدیث است که:
«ابن أبیالعوجاء و سه نفر از دهریّه تصمیم گرفتند که هر یک پس از یک
[١]ـ بحار الأنوار، ج ٨٩، ص ٢٠. نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٨١:
«ظاهر آن زیبا و شگفتانگیز و دلانگیز و دلپسند است، و باطن آن عمیق و احتیاج به تأمّل و تفکّر و نور بصیرت دارد.»
[٢]ـ التفسیر الصافی، ج ١، ص ٣١؛ امام شناسی، ج ٥، ص ١١٢:
«إنّ للقرآن ظهرًا و بطنًا، و لبطنه بطنًا إلی سَبعَةِ أبطُن: از براى قرآن ظاهرى و باطنى است، و از براى باطن آن باطن دیگرى است تا هفت باطن.»
نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٨١: (له ظَهرٌ و بَطنٌ):
«قرآن معنای ظاهر و در دسترسى دارد، و معناى باطن و عمیقى دارد.»
[٣]ـ مصدری برای این عبارت پیدا نشد؛ ولیکن قریب به این معنی در مجامع روائی در حدّ تواتر موجود میباشد. ترجمه:
«از برای قرآن ظاهری است و برای ظاهرش باطنی است و برای باطنش ظاهری و باطنی است.» (محقّق)
[٤]ـ سوره الإسراء (١٧) آیه ٨٨. امام شناسی، ج ١٤، ص ٨٩:
«بگو: اگر إنس و جنّ با هم مجتمع گردند تا مانند چنین قرآنی بیاورند، نخواهند توانست؛ اگرچه بعضی کمک بعض دیگر در این امر شده باشند.»