(قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا)؛[١]

و هم‌چنین شقّ القمر:

(اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ * وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ)؛[٢]

و هم‌چنین معجزات دیگر مانند:

تسبیح سنگ‌ریزه در دست رسول خدا (ت)

تسبیح حِصا،[٣]

ناله ستون حنّانه (ت)

و ناله ستون حنّانه،[٤]

[١]ـ سوره الإسراء (١٧) آیه ٨٨. نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ٩:

«بگو ای پیغمبر! اگر جنّ و إنس با هم مجتمع گردند و بخواهند مثل این قرآن را بیاورند، نمی‌توانند؛ گرچه پشت به پشت هم دهند و در این کار ظهیر و یاور یکدیگر باشند.»

[٢]ـ سوره القمر (٥٤) آیه ١ و ٢. نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ١١٠:

«ساعت قیامت نزدیک شد، و ماه شکاف برداشت و پاره شد. * و اگر آیه‌ای را ببینند، روی می‌گردانند و می‌گویند: از جانب محمّد سحری است مستمرّ.»

[٣]ـ بحار الأنوار، ج ١٧، ص ٤١١؛ الخرائج و الجرائح، ج ١، ص ١٥٩:

«قالَ جابِرٌ: و کُنّا یَومًا جُلوسًا حَولَهُ صلّی الله علیه وآله فی مَسجِدِهِ. فَأخَذَ کَفًّا مِن حَصَى المَسجِدِ، فَنَطَقَتِ الحَصَیاتُ کُلُّها فی یَدِهِ بِالتَّسبیحِ؛ ثُمَّ قَذَفَ بِها إلَى مَوضِعِها فی المَسجِدِ.»

ترجمه:

«جابر می‌گوید: روزی در مسجد گرداگرد رسول خدا صلّی الله علیه و آله نشسته بودیم. حضرت، یک مشت سنگ‌ریزه برداشت، سنگ‌ریزه‌ها در دست او تسبیح گفتند؛ پس آنها را به جای خود انداخت‌.» (محقّق)

[٤]ـ افق وحی ص ٥٤، تعلیقه:

«مناقب ابن‌شهرآشوب، ج ١، ص ٩٠؛ بحار الأنوار، ج ١٧، ص ٣٧٠؛ صحیح بخارى، ج ١، ص ٨٧٦:

”٣١. حدثنا سعید بن أبی‌مریم قال: حدثنا محمّد بن جعفر قال: أخبرَنى یحیی بن سعید قال: أخبرَنی ابنُ‌أنس أنّه سمِع جابربن‌عبدالله قال: کان جِذعٌ یقوم إلیه النّبی صلّی الله علیه (و آله‌) و سلّم، فلمّا وضع له المنبر سمعنا للجذع مثل أصوات العشار حتّی نزل النّبى صلّی الله علیه (و آله‌) و سلّم فوضع یده علیه.“ *