قرآن در عین‌حال که مردم را به سوی خدا و آخرت سوق می‌دهد، در تنظیم امور ظاهری و معاش و رسیدگی به نکات و جزئیّات، انگشت حیرت به دندان همه گذاشته؛ حتّی بزرگانی از اروپایی‌ها اگر قائل به عظمت قرآن گردند، به واسطه همان احکام مدنی و اجتماعی و جزائی قرآن است تا چه رسد به معارف الهیّه و تکمیل مراتب اخلاقیّۀ مردم!

با کنار گذاشتن قرآن، روزگار عزّت و سربلندی مسلمین به دوران ذلّت و سرافکندگی مبدّل گشت

پیغمبر فرمود: ما إن تَمسَّکتُم بِهِما نَجَیتُم؛[١] ولی امروزه ما مسلمانان قرآن را کنار گذاشتیم.

داستان گلادستون انگلیسی راجع به قرآن

داستان گلادستون انگلیسی راجع به قرآن.[٢]

[١]ـ این عبارت در مجامع روائی یافت نشد ولیکن مفاد آن تواتر معنوی دارد؛ امام شناسی، ج ١٣، ص ٢٢١ به نقل از کنزالعمال، ج ١، ص ٤٤:

«عن رَسُولِ اللَهِ صلّی الله علیه و آله قالَ: ”إنِّی ترکتُ فِیکُم ما إن تَمَسَّکتُم بِهِ لَن تَضِلُّوا بَعدِی، أحَدُهُما أعظَمُ مِنَ الآخَرِ: کِتابُ اللَهِ حَبلٌ مَمدُودٌ مِنَ السَّماءِ إلَی الأرضِ و عِترَتِی أهلُ بَیتِی؛ لَنیَفتَرِقا حَتَّی یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ. فانظُرُوا کَیفَ تَخلُفُونِّی فیهما؛ من در میان شما باقی می‌گذارم چیزی را که اگر بدان تمسّک کنید پس از من گمراه نمی‌شوید، یکی از آن دو از دیگری اعظم است: کتاب خدا ریسمان پیوسته از آسمان به سوی زمین، و عترت من أهل‌بیت من؛ و آندو هیچ‌گاه جدا نمی‌شوند تا هر دو با هم بر من در حوض وارد شوند. پس بنگرید تا چگونه حقّ مرا در این دو خلیفه بجای می‌آورید.“»

[٢]ـ نور ملکوت قرآن، ج ٢ ص ٣١١؛ نگرشی بر مقالۀ قبض و بسط تئوریک شریعت، ص ١٢٦:

«گِلادستون، نخست وزیر یهودی مسلک و صهیونیست انگلیسی که‌ استعمار انگلیس را جان داد، در مجلس اعیان، قرآن را از روی خشم و غضب بر روی تریبون کوفت و گفت: ”

تا این کتاب در بین مسلمین باشد، امنیّت و اطاعت سرزمین‌های مسلمان‌نشین در برابر استعمار انگلیس محال است‌.“

از میان بردن قرآن، سوزاندن و غرق ساختن آن نیست، انگلیسی‌ها هم، چنین کاری نکردند؛ به *