مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٢٠ - دریای رحمت و مغفرت پروردگار علّت آمرزش انسان از هر گناهی که توبه کند

[عَن أبِی‌جَعفَرٍ علیهالسّلام]: «التّائِبُ مِنَ الذَّنبِ کَمَن لا ذَنبَ لَه‌.»[١]

تمام اعمال انسان از خوب و زشت در عالم برزخ ثبت و ضبط است؛ نه تنها صورت کتبی آنها بلکه صور خارجی آنها. مثلاً مصلّی، طریق وضو گرفتن و نماز گزاردن و صدا کردن و کلمات، عیناً عکس از اعمال او برداشته شده و در عالم برزخ ثابت می‌ماند. بنابراین تمام دقائق عمر حتّی نفس کشیدن و خوردن و خوابیدن، عکس‌های مرتّبی از آنها در عالم برزخ است.

و یک قسم شهادت هم در روز قیامت چنین است. مثلاً در جلوی چشم زانی همان فرش که بر روی آن زنا کرده، خود را و طرف خود را در روی آن می‌بیند با تمام جزئیات؛ دیگر جای انکار برای او نمی‌ماند.

توبه آن عکس‌ها و آن صور را محو و نابود می‌نماید و در روز قیامت جز خدای علیّ أعلی، کسی را بر معصیت انسان اطّلاعی نیست.

عَن مُعاوِیَةَ بنِ وَهبٍ، قالَ: سَمِعتُ أباعَبدِاللهِ علیهالسّلام یَقُولُ:

«إذا تابَ العَبدُ تَوبَةً نَصُوحًا أحَبَّهُ اللهُ فَسَتَرَ عَلَیهِ فِی الدُّنیا و الآخِرَةِ.»

فَقُلتُ: و کَیفَ یَستُرُ عَلَیهِ؟

قالَ: «یُنسِی مَلَکَیهِ ما کَتَبا عَلَیهِ مِنَ الذُّنُوبِ، و یُوحِی إلَی جَوارِحِهِ اکتُمِی عَلَیهِ ذُنُوبَهُ، و یُوحِی الله تعالی إلَی بِقاعِ الأرضِ اکتُمِی ما کانَ یَعمَلُ عَلَیکِ مِنَ الذُّنُوبِ؛ فَیَلقَی اللهَ حِینَ یَلقاهُ و لَیسَ شَی‌ءٌ یَشهَدُ عَلَیهِ بِشَی‌ءٍ مِنَ الذُّنُوبِ.»[٢]

دریای رحمت و مغفرت پروردگار علّت آمرزش انسان از هر گناهی که توبه کند

[١]ـ الکافی، ج ٢، ص ٤٣٥. الله شناسی، ج ٣، ص ١٢٦:

«توبه‌کننده از گناه، توگویی مانند کسى می‌باشد که اصلاً گناه ننموده است.»

[٢]ـ الکافی، ج ٢، ص ٤٣٠ با قدری اختلاف؛ معاد شناسى، ج ‌٧، ص ٢٣٧:

«شنیدم از حضرت امام جعفرصادق علیهالسّلام که می‌فرمود: ”چون بنده‌اى از بندگان خدا توبه جدّى و واقعى بنماید، خداوند او را دوست می‌دارد و در دنیا و آخرت بر روى گناه او پوششى مى‌کشد و آن گناه را در زیر آن پوشش پنهان می‌کند.“ *