مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤٣ - اشعار سعدی در حقیقت دنیا

* * *

و عن أمیرالمؤمنین [علیهالسّلام] أیضًا:

و عن أمیرالمؤمنینَ [علیهالسّلام] أیضًا: «الدَّهرُ یُخلِقُ الأبدانَ و یُجَدِّدُ [یُحَدِّدُ] الآمالَ، و یُقَرِّبُ المَنِیَّةَ و یُباعِدُ الأُمنِیَّةَ. مَن ظَفِرَ بِهِ نَصِبَ و مَن فاتَهُ تَعِب‌.»[٣]

اشعار سعدی در حقیقت دنیا

از سعدی است:

[١]ـ کلیات سعدی، ص ٣٨.

[٢]ـ دیوان الإمام علی علیهالسّلام، ص ٣٦. ترجمه:

«١. از دنیا تحرّز و دوری کن؛ چرا که آستانه و درگاه آن محل فناء و نابودی است نه محل بقاء و جاودانگی.

٢. امور خوب و پاکیزه آن به کدورت و ناپاکی‌ ممزوج گشته، و راحت آن مقرون با سختی‌ و مشقّت‌ است.» (محقّق)

[٣]ـ شرح نهج البلاغة، ابن أبی‌الحدید، ج ١٨، ص٢١٨. ترجمه:

«روزگار بدن‌ها را کهنه و فرسوده مى‌سازد و آرزوها را تازه و نو می‌کند، و مرگ را نزدیک مى‌گرداند و آرزوهای دراز را دور مى‌سازد. هر که به روزگار ظفر و پیروزی یافت به رنج افتاد، و هر که آن را از دست داد به سختى گرفتار شد.» (محقّق)

[٤]ـ کلیات سعدی، ص ٧٠٨: *