مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٦٩ - روضه حضرت صدیقه کبری سلام الله علیها (ت)
[١]
[١]* و ریختن خون قسمت عظیمى از مسلمانان شود، گرچه اسلام از بین برود و قرآن از بین برود و اسم و اثرى از خدا و رسول خدا بجاى نماند.
فلهذا مىبینیم که براى بیعت گرفتن از على بن أبىطالب و همراهانش که در خانه فاطمه زهرا به عنوان تحصّن متحصّن شده بودند، یورش بردند و با سیلى بر چهره بىبى و با تازیانه بر بازویش، او را در میان در و دیوار فشردند تا استخوان سینهاش شکست و جنینش سقط شد و به روى زمین افتاد و پس از مدّت کوتاهى رخت از جهان بر بست؛ زیرا بىبى مانع شد از بردن على را براى بیعت به مسجد.
و چه نیکو فخر الفلاسفة و الحکماء المتألّهین و شیخ الفقهاء و العلماء المعاصرین، مرحوم حاج شیخ محمّدحسین اصفهانى معروف به کُمپانى ـ طاب ثراه ـ سروده است:
|
١. و لِلسِّیاطِ رَنَّةٌ صَداها |
|
فِى مَسمَعِ الدَّهرِ فَما أشجاها |
|
٢. و الأثَرُ الباقِى کَمِثلِ الدُّملُجِ |
|
فِى عَضُدِ الزَّهراء أقوَى الحُجَج |
|
٣. و مِن سَوادِ مَتنِها اسوَدَّ الفَضا |
|
یا ساعَدَ اللهُ الإمام المُـرتَضَى |
|
٤. و لَستُ أدرِى خَبَرَ المِسمارِ |
|
سَل صَدرَها خِزانَة الأسرارِ |
|
٥. و فِى جَنِینِ المَجدِ ما یدمِى الحَشا |
|
و هَل لَهُم إخفاءُ أمر قَد فَشا |
|
٦. و البابُ و الجِدارُ و الدِّماءُ |
|
شُهُودُ صِدقِ ما بِهِ خِفاءُ |
|
٧. لَقَد جَنَى الجانِى عَلَى جَنِینِها |
|
فاندَکَّتِ الجِبالُ مِن حَنِینِها |
|
٨. و رَضَّ تِلکَ الأضلُعَ الزَّکیة |
|
رِزِّیة ما مِثلُها رَزِّیة |
|
٩. و من نُبُوعِ الدم من ثَدیَیها |
|
یُعرَفُ عَظمُ ما جَرَی عَلَیها |
|
١٠. و جاوَزَ الحَدَّ بِلَطمِ الخَدِّ |
|
شَلَّت یدُ الطُّغیانِ و التَّعدِى |
|
١١. فاحمَرَّتِ العَینُ و عَینُ المَعرِفَة |
|
تُذرِفُ بِالدَّمعِ عَلَى تِلکَ الصّفَة |
|
١٢. و لا یُزِیلُ حُمرَةَ العَینِ سِوَى |
|
بِیضِ السُّیوفِ یومَ یـنشَر اللِّوَى |
|
١٣. فَـإنَّ کَسرَ الضِّلعِ لَیسَ ینجَبِر |
|
إلّا بِصَمصامٍ عَزِیزٍ مُقتَدِر |
|
١٤. أهَکَذا یصنَعُ بِابنَة النَّبِى |
|
حِرصًا عَلَى المُلکِ فَیا لَلعَجبِ٢ |